یکی از اقداماتی که اکثر افراد بعد از عمل بینی انجام می دهند، استفاده از چسب بینی است. شاید برای شما نیز این سوال مطرح شود که اهمیت چسب زدن بینی بعد از عمل چیست؟ مدت زمان چسب بینی چند ماه است؟ عوارض زیاد چسب زدن بینی چیست؟ نحوه چسب زدن به بینی بعد از عمل چگونه است؟ به منظور آشنایی بیشتر با اهمیت و نحوه صحیح چسب زدن بینی بعد از عمل تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.

فواید چسب بینی بعد از عمل

اگرچه چسب بینی به عنوان یک هشدار به اطرافیان شناخته می شود، اما در واقع با دو هدف کاهش تورم بعد از عمل و جلوگیری از آسیب به بینی استفاده می گردد. همان طور که می دانید، تورم بعد از جراحی بینی شایع ترین عارضه بعد از جراحی بینی به شمار می رود که با توجه به نوع بینی متفاوت است. از مهمترین اقداماتی که برای کاهش این تورم انجام می شود، چسب زدن بینی است که می تواند در کاهش ورم بعد از عمل بسیار موثر است. علاوه بر کاهش تورم، چسب بینی بعد از عمل می تواند از آسیب ها و صدمات احتمالی به بینی جلوگیری کند. همچنین، چسب بینی روند بهبودی زخم ها را سریع تر کرده و احتمال تشکیل بافت زخم در بینی را تا حد زیادی کاهش می دهد.

نحوه برداشتن چسب بینی

معمولا نحوه چسب زدن و برداشتن چسب بینی توسط جراح آموزش داده خواهد شد. با این حال دو روش برای برداشتن چسب استفاده می شود که به شرح زیر است:

برای باز کردن چسبها ابتدا زیر دوش آب ولرم چند دقیقه به آب اجازه دهید بر روی چسب ها جاری شود. سپس بر روی چسبها کف صابون زده و آنها را دانه دانه از سمت پایین به بالا به آرامی بردارید. توجه داشته باشید که برداشتن چسبها از سمت بالا به پایین ممنوع است. وقتی تمام چسبها برداشته شد، بینی را با ملایمت با کف صابون شسته و خشک کرده و مطابق توضیحات زیر چسب بزنید.

استفاده از مواد حلال چسب نیز روش دیگری برای برداشتن چسب بینی به شمار می رود. پس از حل شدن چسب می توانید قطعات باقی مانده را به آرامی بردارید.

مراحل چسب زدن بینی بعد از عمل به شرح زیر است:

ابتدا یک قطعه چسب را به طول تقریبی چهار سانتیمتر بریده و آنرا در بالای نوک بینی بچسبانید. این چسب را با فشار بیشتری بچسبانید. توجه داشته باشید که نوک بینی هرگز توسط چسب پوشانده نمیشود.

چسب دوم را اندکی کوتاهتر بریده و طوری در بالای چسب اول بچسبانید که حدودا یک سوم چسب اول را بپوشاند.

چسب سوم را اندکی کوتاهتر بریده و طوری در بالای چسب دوم بچسبانید که تفریبا یک سوم چسب دوم را بپوشاند.

چسب چهارم را اندکی کوتاهتر (حدود سه و نیم سانت) بریده و آنرا بر روی بالاترین ناحیه بینی قرار دهید بطوریکه مقداری از چسب سوم را بپوشاند. بالاترین نقطه این چسب در محاذات خطی قرار میگیرد که گوشه های داخلی دو چشم را به هم وصل می نماید؛ اینکه این چسب چقدر از چسب سوم را میپوشاند اهمیتی ندارد.

تکه ای از چسب را به طول ۷ سانتیمتر بریده و آنرا اندکی باریک کنید. این چسب را طوری در زیر نوک بینی بچسبانید که سوراخهای بینی را نپوشاند (چسب باید با لبه سوراخهای بینی یکی دو میلیمتر فاصله داشته باشد). سپس زبانه های چسب را به سمت بالا و عقب بکشید بطوریکه این زبانه ها از هم باز شده و از روبرو حالتی شبیه به عدد “۷” پیدا کنند. البته توجه داشته باشید که زبانه های چسب موازی با هم قرار نمی گیرند.

در نهایت یک تکه از چسب را درست به اندازه چسب اول (۴ سانت) بریده و آنرا دقیقا روی چسب اول قرار دهید.

معمولا نحوه چسب زدن و برداشتن چسب بینی توسط جراح آموزش داده خواهد شد. با این حال دو روش برای برداشتن چسب استفاده می شود که به شرح زیر است:

برای برداشتن چسب بینی می توانید به حمام رفته و در اثر بخار آب حمام، چسب ها شل شده و به آرامی با موچین یا پنس آن را بردارید.

استفاده از مواد حلال چسب نیز روش دیگری برای برداشتن چسب بینی به شمار می رود. پس از حل شدن چسب می توانید قطعات باقی مانده را به آرامی بردارید.

دفعات تعویض چسب بینی

به طورکلی، تا دو هفته ابتدایی، چسب بینی توسط جراح تعویض خواهد شد. پس دو هفته، جراح نحوه چسب زدن بینی را به فرد آموزش می دهد تا در صورت نیاز آن را انجام دهد. در مجموع نوع پوست و محیطی که بیمار قرار دارد بر تعداد دفعات تعویض چسب بینی، بستگی دارد. به عنوان مثال اگر پوست خشکی دارد، می توانید هر ۳ روز یک بار آن را تعویض کنید. در حالی که در پوست های چرب تعویض چسب باید هر روز انجام شود. توجه داشته باشید به هنگام تعویض چسب بینی از هرگونه فشار خودداری کرده و قبل از چسب زدن سطح بینی را تمیز و خشک کنید.

مدت زمان چسب زدن بینی بعد از عمل

به طور کلی، بینی یک هفته بعد از جراحی و برداشتن اسپیلنت (گچ بینی)، بین ۱ تا ۳ ماه از چسب بینی بعد از عمل استفاده می شود. با این حال، با توجه به تشخیص پزشک و نوع بینی بیمار، مدت زمان توصیه شده برای چسب بینی در افراد مختلف، متفاوت خواهد بود.

مدت زمان چسب بینی گوشتی

از آنجایی که میزان تغییرات در عمل بینی گوشتی بیشتر است، احتمال ورم بیشتر خواهد بود. بسیاری از افراد بر این باورند که مدت زمان چسب زدن بینی های گوشتی بیشتر از استخوانی است، اما برخی از پزشکان تفاوتی در مدت زمان چسب زدن انواع بینی ها در نظر نمی گیرند. در واقع مدت زمان زدن چسب و برداشتن آن تنها به صلاحدید و تشخیص پزشک بستگی دارد، لذا از برداشتن چسب بینی بدون مشورت پزشک خودداری کنید.

عوارض اشتباه چسب زدن به بینی

شاید برخی از اطرافیان شما را تشویق به زدن چسب بینی سفت و محکم می کنند تا تورم ناشی از عمل سریع تر بخوابد. یا برخی افراد از ظاهر نوک بینی خود راضی نیستند و چسب بینی را در نوک بینی بسیار بالا می شکند، اما بهتر است بدانید که اشتباه چسب زدن می تواند به بینی آسیب وارد کند. به همین علت توصیه می شود که نحوه چسب زدن بینی بعد از عمل را به خوبی از پزشک یاد گرفته و چسب را با فشار ملایم روی بینی بچسبانید.

لازم به ذکر است بسیاری از افراد باتوجه به توصیه جراح بینی خود از برداشتن چسب بینی امتناع کرده و آن را برای مدت طولانی روی بینی نگه می دارند. . اما بهتر است بدانید که استفاده طولانی مدت از چسب بینی نه تنها مفید است، بلکه باعث حساسیت و واکنش های پوستی می شود. توجه داشته باشید که چسب بینی برای مدت زمان طولانی هیچ تاثیری بر فرم نهایی آن نخواهد داشت.

اگرچه انتخاب بهترین جراح بینی از موثرترین فاکتورها در نتیجه عمل بینی است، اما مراقبت های بعد از عمل نیز به همان اندازه حائز اهمیت هستند. یکی از اقداماتی که جهت کاهش تورم و جلوگیری از آسیب به بینی انجام می شود، زدن چسب بینی است. اگرچه نحوه زدن چسب بینی بعد از عمل دشوار نیست، اما رعایت فشار یکنواخت به هنگام چسب زدن از مهمترین نکات آن محسوب می شود. در نهایت توصیه می شود شیوه صحیح چسب بینی را از جراح خود آموزش دیده و از از استفاده طولانی مدت چسب روی بینی اجتناب کنید.

پی آر پی و پی آر اف چه شباهت ها و تفاوت هایی با هم دارند؟

کاربرد روشهایی مانند پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت) و پی آر اف (فیبرین غنی از پلاکت) در جوانسازی پوست یک استراتژی درمانی نوین می باشد که بر اساس فاکتورهای رشد خودی، پایه ریزی شده است. پایه اصلی مواد قابل تزریق در این روشها پلاکت است. پلاکت ها اجسام کروی یا بیضوی شکل کوچکی هستند که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلولهای بزرگی به نام مگاکاریوسیت در مغز استخوان حاصل میشوند و بعد از آن به هیچ رده سلولی دیگری تمایز نمی یابند و به لحاظ اینکه فاقد هسته هستند جزء تشکیلات غیر سلولی به حساب می آیند و سلول نامیده نمی شوند.

پلاکت وقتی خارج از خون و در بافت قرار می گیرد، بوسیله مواد شیمیایی متفاوتی فعال می شود و فاکتورهای رشد از خود آزاد می کند که باعث جذب سلولهای بنیادی به محل آسیب می شود. این فاکتورهای رشد باعث تقسیم و تمایز بیشتر سلولهای بنیادی به سمت تولید کراتینوسیتها، فیبروبلاستها و پیش سازهای سلول چربی می شود. نتیجه این عمل ساخت عروق جدید، کلاژن، الاستین و ماتریکس خارج سلولی است. انتقال پلاکت به پوست، موجب ضخامت بیشتر پوست و الاستیته بهتر خواهد شد.

در پزشکی پی آر پی قدمت بیشتری نسبت به پی آر اف دارد و در ابتدا از این روش برای ترمیم بافتهای آسیب دیده پس از جراحی های زیبایی، چشم و قلب همچنین بازسازی سلولهای سوخته و جراحت دیده استفاده می‌شد. با این حال امروزه استفاده از هر دو روش در جوانسازی و پیشگیری از پیری پوست بسیار موثر عمل میکند.

شباهت پی آر پی با پی آر اف

-هر دو محصول نیاز به نمونه خون خود فرد دارند

-برای تهیه پی آر اف و پی آر پی نیاز است نمونه خون در دستگاه سانتریفیوژ قرار گیرد

-در هر دو روش به دلیل تزریق موادی از بدن خود فرد، احتمال ایجاد آلرژی و بیماری های منتقله خونی، مانند هپاتیت و ایدز وجود ندارد

-این دو روش درمانی به سادگی قابل انجام هستند و با کمترین عوارض، بدون اینکه نیاز به استراحت پس از درمان داشته باشند؛ صورت می‌گیرند.

تفاوت های پی آر اف و پی آر پی

اگرچه برخی شباهت های اساسی بین پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) و فیبرین غنی از پلاکت (پی آر اف) وجود دارد؛ اما برخی تفاوتها بین این دو ماده باعث می شود؛ فیبرین غنی از پلاکت(پی آر اف) به عنوان یک گزینه درمانی برتر نسبت به پی آر پی مطرح گردد. گذشته از تهیه پی آر اف از نمونه خون بیشتر نسبت به پی آر پی، تفاوتهای دیگر این دو روش عبارتند از :

-سرعت چرخش این دو ماده در زمان تهیه :

پلاسمای غنی از پلاکت با سرعت بیشتری چرخانده می شود؛ که این سرعت در چرخش باعث می شود تمام سلولهای سنگین خون مانند گلبولهای سفید و سلولهای بنیادی، در قسمت انتهایی لوله آزمایش جمع شوند و به پلاکت ها و پلاسمای سبک تر اجازه می دهد در قسمت بالای لوله آزمایش تجمع یابند. سپس پلاکت ها و پلاسما از قسمت فوقانی لوله آزمایش در سرنگ کشیده می‌شوند و به موضع درمان تزریق می‌گردند. در حالی که برای تهیه پی آر اف (PRF) دستگاه با سرعت کمتری برای چرخش تنظیم می‌گردد تا سلولهای خونی بطور کاملا تفکیک شده قرار نگیرند. این شیوه تهیه، اجازه می دهد برخی از گلبول های سفید خون و سلول های بنیادی در لایه پلاکت که برای درمان تهیه می‌شود؛ باقی بمانند. بنابراین، عوامل بهبودی بیشتری در PRF وجود دارد تا آنچه معمولاً در پی آر پی دیده می شود. علاوه بر این سرعت چرخش پایین، باعث آسیب کمتری به سلولهای خونی می شود؛ در نتیجه سلول های بنیادی بیشتری در محصول نهایی پی آر اف در مقایسه با پی آر پی وجود خواهد داشت.

-تفاوت غلظت پلاکت ها در این دو ماده :

تفاوت بارز دیگر بین پلاسمای غنی از پلاکت و فیبرین غنی از پلاکت، غلظت پلاکت در محصول نهایی است. غلظت ایده آل پلاکت در پی آر پی، حدود 5 برابر سطح پلاکتی است که به طور معمول در بدن یافت می شود. در صورتی که فیبرین غنی از پلاکت تقریباً 10 برابر غلظت پلاکت موجود در بدن را دارا می‌باشد؛ و این در حالی است که غلظت بالاتر پلاکت ممکن است در درمان آسیب بافتی موثرتر عمل کند.

-عدم وجود ماده ضد انعقادی در پی آر اف :

آخرین وجه تمایز پلاسمای غنی از پلاکت و فیبرین غنی از پلاکت، عدم وجود ماده ضد انعقادی در فرآیند تهیه محصول است. با پلاسمای غنی از پلاکت، خونی که جمع می شود در لوله های آزمایشگاهی قرار می گیرد که دارای داروی ضد انعقادی به نام اسید سیترات دکستروز (ACD) است و باعث می شود؛ فرآورده خونی خیلی سریع لخته نشود. در حالی که لوله های آزمایش فیبرین غنی از پلاکت هیچ ماده ضد انعقادی درون خود ندارند.

آنچه در بین مردم بینی گوشتی نامیده می شود از نظر علمی بینی با پوست ضخیم می باشد که در موارد نسبتا زیادی با غضروف های ضعیف و نازک همراه می باشد.نتایج نهایی جراحی در این بینی‌ها به  پارامتر های مختلفی بستگی دارد که میزان ضخامت پوست از مهمترین آنها می باشد، یعنی هر چقدر پوست ضخیم تر باشد نتایج عمل دماغ گوشتی محدود تر خواهد شد. همچنین نوع و علت پوست ضخیم نیز در نتایج جراحی زیبایی بینی گوشتی دارای اهمیت می باشد. این ویژگی ارتباطی با اندازه بینی نداشته و حتی بینی های کوچک نیز ممکن است پوست ضخیم داشته باشند و بر عکس گاهی بینی های بزرگ پوست غیر ضخیم داشته و بزرگی بینی بدلیل غضروفهای حجیم می باشد. به همین دلیل تشخیص بینی به اصطلاح گوشتی در مواردی تنها با معاینه توسط جراح امکان پذیر می باشد.

ویژگی های بینی گوشتی

تقریبا نیمی از جمعیت جهان دارای بینی های پهن و بزرگی هستند. که این موضوع باعث شده است ، این نوع بینی کاملا طبیعی و معمول به نظر بیاید. در صورتی که بینی گوشتی داشته باشید متوجه خواهید شد که در زمان خندیدن یا گریه کردن پهنای آن بیشتر می شود.

به طور کلی می توانیم ویژگی های دماغ گوشتی را به طور ذیل بیان کنیم:

بینی های گوشتی دارای نوک بینی بزرگ، پهن و در مواردی نوک بینی افتاده هستند.

در زیر پوستشان بافت های همبند بسیار زیادی وجود دارد.

اغلب دارای غضروف های ضعیف در قسمت پایینی و کناری بینی هستند.

اغلب این نوع بینی ها استخوان و ساختار بسیار ضعیف تری از بینی استخوانی دارند.

دارای پوست ضخیم و غدد چربی فراوانی در نوک بینی هستند.

بافت غضروف بسیار نرم بوده و دارای قابلیت ارتجاعی بسیار زیادی می باشد.

جزئیات بینی های استخوانی در این نوع بینی قابل رویت نمی باشد.

انواع پوست های ضخیم

در حقیقت پوست های ضخیم به سه گروه تقسیم می شوند شامل :

چربی زیر جلدی زیاد

لایه درم ضخیم

فعالیت و تعداد زیاد غدد سباسه

فاکتور تاثیر گذار دیگر قوام و استحکام غضروفهای بینی است که هر چقدر مستحکم تر باشد با نتایج بهتر همراه خواهد بود. جراح پس از معاینه و ارزیابی ویژگی های مذکور به شما خواهد گفت جراحی تا چه اندازه انتظارات شما را بر آورده خواهد کرد. به خاطر داشته باشید چنانچه پوست ضخیم و چرب و غضروف های ضعیف دارید، انتظارات شما از نتایج عمل دماغ گوشتی باید واقع بینانه باشد و بدانید امکان کاهش اندازه بینی در این موارد محدود و حتی گاهی جهت فرم دهی و شکیل تر نمودن بینی نیاز به تقویت اسکلت غضروفی بینی و در نتیجه افزایش اندازه بینی می باشد.

عمل بینی گوشتی مردان و زنان

همانطور که گفته شد در جراحی این نوع بینی‌ها هر چقدر میزان ضخامت پوست بینی بیشتر و بزرگ تر باشد تاثیر زیادی در نتیجه بدست آمده دارد. هر چه بینی گوشتی تر باشد نیاز به دقت و تمرکز بیشتری دارد و امکان دستیابی به نتیجه عمل مناسب و دلخواه کمتر می شود. به همین علت این نوع جراحی بینی در میان مردان و زنان تفاوت کمتری دارد.

در واقع می توانیم بگویم تفاوت در جراحی بینی گوشتی زنان و مردان در فرم نهایی بینی کمتر است.

اغلب در بینی های گوشتی امکان کوچک تر کردن بینی وجود ندارد و جراح با تقویت ساختار غضروفی برای رسیدن به فرم زیباتر بینی تلاش می کند .

تفاوت بینی گوشتی و استخوانی:

از مهم ترین و متداول ترین سوالاتی که بیشتر متقاضیان جراحی زیبایی بینی می پرسند، تفاوت بینی های گوشتی و استخوانی می باشد. مهم ترین عامل تعیین کننده در هر دو بینی ضخامت پوست اطراف بینی می باشد. دماغ های گوشتی دارای اسکلت ظریف تر و پوستی ضخیم است در حالی که بینی استخوانی دارای اسکلت محکم تر و پوستی نازک تر می باشد. بیشتر افراد فکر می کنند که بینی قوز دار جزء دسته بینی های استخوانی هستند، در حالی که در هر دو نوع ممکن است استخوان دارای قوز باشد که در این صورت پوست نوک بینی و کناره های آن تعیین کننده نوع بینی هستند.

نتیجه جراحی بینی گوشتی

بسیاری از مراجعه کنندگان در مورد بینی به اصطلاح گوشتی این پرسش را مطرح می نمایند که آیا احتمال برگشت با گذشت زمان وجود دارد؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت با تکنیک های جدید جراحی و تلاش برای تقویت استحکام ساختار غضروفی به جای تکنیک های تضعیف کننده گذشته ، امروزه احتمال پایدار ماندن نتایج در بلند مدت به مراتب بیش از گذشته می باشد.

نکته حائز اهمیت دیگر در بینی های گوشتی آهسته تر بودن روند کاهش ورم بینی می باشد و اگرچه بخش قابل توجهی از تورم در ماه های ابتدایی کاهش می یابد ولی بر طرف شدن کامل تورم و مشخص شدن شکل نهایی بینی گاهی ممکن است حتی نزدیک به دو سال طول بکشد.

تزریق کورتون بعد از جراحی بینی گوشتی

قطعا با کورتون و دارو های استروئیدی آشنایی دارید. پزشکان از این نوع دارو ها برای کاهش تورم بعد از جراحی و جلوگیری از به وجود آمدن جای زخم یا به عبارتی اسکار بر روی پوست استفاده می کنند. همانطور که گفته شد شدت ورم بینی گوشتی پس از انجام فرایند جراحی بسیار بیشتر از بینی استخوانی می باشد. همچنین به وجود آمدن اسکار بر روی این دسته از بینی ها امری محتمل است. در چنین شرایطی جراح با تزریق این ماده موارد ذکر شده را کاهش و برطرف می سازد. به طور معمول تورم ناشی از عمل بینی های گوشتی باید پس از گذشت ۱۴ روز برطرف شوند. اما در برخی از موارد به دلایل مختلف از قبیل گوشتی بودن بینی ، این امکان وجود دارد تا ورم حتی تا یک سال  بعد از عمل نیز باقی بماند. در این مواقع پزشک با توجه به میزان تورم ، یک یا چند واحد کورتون به ناحیه تحت درمان تزریق می کند. تزریق این ماده باعث افزایش سرعت بهبودی و کاهش تورم موجود در ناحیه تحت درمان می شود.

همانطور که گفته شد احتمال به وجود آمدن اسکار در میان پوست بینی و استخوان یا غضروف بسیار زیاد است به گونه ای که می تواند ظاهر بینی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. پیشروی بافت اسکار به قسمت های مختلف ، مانع از سازگار شدن و تطابق پیدا کردن پوست با فرم جدید بینی می شود. از همین رو جراح برای از بین بردن این بافت زائد و جلوگیری از تشکیل آن از این دارو استفاده می کند.

چسب زدن بینی پس از جراحی بینی گوشتی

یکی از مهم ترین سوالاتی که متقاضیان عمل بینی گوشتی از پزشک خود می پرسند این است که تا چه زمانی باید بینی را چسب بزنیم؟ در پاسخ به این سوال باید بگوییم مدت زمان و نحوه چسب زدن بینی بعد از عمل جراحی در روند بهبودی و تثبیت فرم بینی تاثیر گذار می باشد. چسب بینی به کاهش ورم بینی کمک بسیار زیادی می کند. از آنجایی که  تورم در بینی های گوشتی بسیار زیاد می باشد و ممکن است برای مدت طولانی تری باقی بماند نیاز است تا افرادی که بینی آن ها گوشتی است بعد از عمل برای زمان بیشتری از چسب استفاده کنند. این مدت زمان حداقل ۳ ماه در نظر گرفته شده است.