یکی از سوالات متداولی که اغلب افراد مطرح می کنند این است که چند روز بعد از عمل بینی میتوان به مسافرت رفت؟ آیا امکان پرواز بعد از عمل بینی وجود دارد؟ به طور کلی شرایط مسافرت بعد از عمل بینی به عوامل متعددی بستگی دارد و در افراد مختلف یکسان نیست، اما سفر زود هنگام می تواند احتمال بروز عوارض جدی مانند تورم و خونریزی را افزایش دهد. ما در این مقاله قصد داریم به شرایط و مدت زمان لازم برای سفر بعد از عمل بینی بپردازیم، لذا تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.

چند روز بعد از عمل بینی میتوان به مسافرت رفت؟

به طور کلی، برای سفر با هر وسیله نقلیه توصیه می شود قبل از اقدام به سفر با جراح خود صحبت کنید. اغلب پزشکان حداقل ۷ تا ۱۴ روز استراحت را به بیماران توصیه می کنند. البته در برخی موارد با معاینه بیمار و عدم عوارض جدی، مسافرت در مسیرهای کوتاه (کمتر از یک ساعت) بعد از ۷۲ ساعت بلامانع است. البته برای سفرهای هوایی این مدت تا یک هفته بعد از عمل میسر خواهد بود.

توجه داشته باشید که سفر بلافاصله بعد از جراحی بینی می تواند خطرات جدی و جبران ناپذیری را ایجاد کند.

سفر هوایی بعد از عمل بینی

ممکن است بیماران از شهرها و حتی کشورهای دیگر برای عمل بینی مراجعه کرده باشند، لذا شرایط و زمان پرواز بعد از عمل بینی اهمیت بسزایی پیدا خواهد کرد. بهتر است بدانید که تعییر فشار هوا در سفر هوایی بعد از جراحی بینی می تواند باعت درد، ناراحتی و حتی افزایش تورم شود. لذا توصیه می شود حداقل یک هفته از سفر با هواپیما بعد از عمل بینی خودداری کنید.

به طور کلی، مسافرت با هواپیما بعد از عمل بینی به شرایط بیمار، عوارض بعد از عمل و صلاحدید پزشک بستگی دارد. در برخی موارد ممکن است با صلاحدید پزشک، امکان سفر برای مسیرهای کوتاه مدت بعد از ۳ یا ۴ روز وجود داشته باشد، اما با این حال حداقل یک هفته خودداری از پرواز بعد از عمل بینی به بیماران توصیه می شود

.

عوارض سفر با هواپیما بعد از عمل بینی

از مهمترین عوارض و خطرات سفر زود هنگام بعد از عمل بینی می توان به خونریزی، افزایش تورم و خطر عفونت اشاره کرد. تغییر فشار هوا در هواپیما می تواند ورم بینی را افزایش داده و منجر به خونریزی شود. از طرفی خشکی هوا در پرواز می تواند علاوه بر مشکلات انسداد بینی باعث افزایش عفونت بعد از عمل شود. به همین علت توصیه می شود که تا کاهش تورم بعد از جراحی و ترمیم زخم ها از سفرهای غیر ضروری اجتناب کنید.

مسافرت با قطار بعد از عمل بینی

شرایط سفر با قطار بعد از عمل بینی همانند سفر هوایی به شرایط بیمار و صلاحدید پزشک بستگی دارد. با این حال توصیه می شود که حداقل ۷ تا ۱۴ روز از مسافرت با قطار، به ویژه مسیرهای طولانی (بیش از ۲ ساعت) خودداری کنید. حرکت های ناگهانی و تکان های شدید قطار می تواند احتمال آسیب به بینی و خطر تورم را افزایش دهد. لذا توصیه می شود که سفر با قطار را به بعد از بهبودی و طی شدن دوره نقاهت موکل کنید.

مسافرت با ماشین بعد از عمل بینی

همان طور که می دانید، رانندگی بعد از عمل هایی که تحت بیهوشی انجام شده است، بین ۴۸ تا ۷۲ ساعت ممنوع است. از طرفی پزشکان توصیه می کنند که حداقل بین ۱ تا ۲ هفته از سفر با ماشین بعد از عمل بینی خودداری شود. اگر چه تغییر فشار هوا در سفرهای زمینی وجود ندارد، اما احتمال آسیب به بینی و تغییر نتیجه عمل بسیار بالا است. البته در موارد ضروری در صورت تایید پزشک امکان سفر زمینی بعد از ۷۲ ساعت در مسیرهای کوتاه وجود دارد. با این حال تا بهبودی کامل و کاهش تورم بعد از عمل بینی از برنامه ریزی برای سفر با ماشین شخصی یا اتوبوس اجتناب کنید.

کاهش عوارض سفر بعد از عمل بینی

بدون شک مسافرت زود هنگام بعد از عمل بینی می تواند عوارض جدی و جبران ناپذیری را ایجاد کند. با این حال چنانچه ناچار به سفر شدید بهتر است نکات زیر را جدی بگیرید:

قبل از سفر با جراح خود مشورت کرده و تنها با تایید پزشک خود برای سفر اقدام کنید.

جهت جلوگیری از عوارض سفر و کاهش خطر خونریزی بینی به هنگام سفر از اسپری بینی کمک بگیرید.

به منظور کاهش انسداد و گرفتگی بینی داروهای تجویز شده توسط پزشک را مصرف کنید.

در طول سفر از بینی خود در برابر ضربه و آسیب محافظت کنید.

شرایط مسافرت بعد از عمل بینی به روند بهبودی بیمار و شدت عوارض بعد از عمل بیمار دارد. به طور کلی، اکثر پزشکان ۷ تا ۱۴ روز بعد از عمل را برای سفر توصیه می کنند. تفاوتی ندارد شما قصد سفر با هواپیما، قطار یا ماشین را دارید، در هر حال بهتر است یک هفته بعد از عمل برای سفر برنامه ریزی کنید. در افرادی که میزان تورم کاهش نیافته و یا احتمال خونریزی بیشتر است، اجازه سفر دو هفته یا حتی بیشتر طول خواهد کشید.

اگر چه سفرهای کوتاه مدت (زیر یک ساعت) با ماشین، ۷۲ ساعت بعد از عمل، بلامانع است، اما سفر با سایر وسایل نقلیه توصیه نمی شود. در پایان توجه داشته باشید که قبل از اقدام به سفر با پزشک خود مشورت کرده و از سفرهای غیر ضروری بعد از عمل بینی خودداری کنید.

یکی از اقداماتی که اکثر افراد بعد از عمل بینی انجام می دهند، استفاده از چسب بینی است. شاید برای شما نیز این سوال مطرح شود که اهمیت چسب زدن بینی بعد از عمل چیست؟ مدت زمان چسب بینی چند ماه است؟ عوارض زیاد چسب زدن بینی چیست؟ نحوه چسب زدن به بینی بعد از عمل چگونه است؟ به منظور آشنایی بیشتر با اهمیت و نحوه صحیح چسب زدن بینی بعد از عمل تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.

فواید چسب بینی بعد از عمل

اگرچه چسب بینی به عنوان یک هشدار به اطرافیان شناخته می شود، اما در واقع با دو هدف کاهش تورم بعد از عمل و جلوگیری از آسیب به بینی استفاده می گردد. همان طور که می دانید، تورم بعد از جراحی بینی شایع ترین عارضه بعد از جراحی بینی به شمار می رود که با توجه به نوع بینی متفاوت است. از مهمترین اقداماتی که برای کاهش این تورم انجام می شود، چسب زدن بینی است که می تواند در کاهش ورم بعد از عمل بسیار موثر است. علاوه بر کاهش تورم، چسب بینی بعد از عمل می تواند از آسیب ها و صدمات احتمالی به بینی جلوگیری کند. همچنین، چسب بینی روند بهبودی زخم ها را سریع تر کرده و احتمال تشکیل بافت زخم در بینی را تا حد زیادی کاهش می دهد.

نحوه برداشتن چسب بینی

معمولا نحوه چسب زدن و برداشتن چسب بینی توسط جراح آموزش داده خواهد شد. با این حال دو روش برای برداشتن چسب استفاده می شود که به شرح زیر است:

برای باز کردن چسبها ابتدا زیر دوش آب ولرم چند دقیقه به آب اجازه دهید بر روی چسب ها جاری شود. سپس بر روی چسبها کف صابون زده و آنها را دانه دانه از سمت پایین به بالا به آرامی بردارید. توجه داشته باشید که برداشتن چسبها از سمت بالا به پایین ممنوع است. وقتی تمام چسبها برداشته شد، بینی را با ملایمت با کف صابون شسته و خشک کرده و مطابق توضیحات زیر چسب بزنید.

استفاده از مواد حلال چسب نیز روش دیگری برای برداشتن چسب بینی به شمار می رود. پس از حل شدن چسب می توانید قطعات باقی مانده را به آرامی بردارید.

مراحل چسب زدن بینی بعد از عمل به شرح زیر است:

ابتدا یک قطعه چسب را به طول تقریبی چهار سانتیمتر بریده و آنرا در بالای نوک بینی بچسبانید. این چسب را با فشار بیشتری بچسبانید. توجه داشته باشید که نوک بینی هرگز توسط چسب پوشانده نمیشود.

چسب دوم را اندکی کوتاهتر بریده و طوری در بالای چسب اول بچسبانید که حدودا یک سوم چسب اول را بپوشاند.

چسب سوم را اندکی کوتاهتر بریده و طوری در بالای چسب دوم بچسبانید که تفریبا یک سوم چسب دوم را بپوشاند.

چسب چهارم را اندکی کوتاهتر (حدود سه و نیم سانت) بریده و آنرا بر روی بالاترین ناحیه بینی قرار دهید بطوریکه مقداری از چسب سوم را بپوشاند. بالاترین نقطه این چسب در محاذات خطی قرار میگیرد که گوشه های داخلی دو چشم را به هم وصل می نماید؛ اینکه این چسب چقدر از چسب سوم را میپوشاند اهمیتی ندارد.

تکه ای از چسب را به طول ۷ سانتیمتر بریده و آنرا اندکی باریک کنید. این چسب را طوری در زیر نوک بینی بچسبانید که سوراخهای بینی را نپوشاند (چسب باید با لبه سوراخهای بینی یکی دو میلیمتر فاصله داشته باشد). سپس زبانه های چسب را به سمت بالا و عقب بکشید بطوریکه این زبانه ها از هم باز شده و از روبرو حالتی شبیه به عدد “۷” پیدا کنند. البته توجه داشته باشید که زبانه های چسب موازی با هم قرار نمی گیرند.

در نهایت یک تکه از چسب را درست به اندازه چسب اول (۴ سانت) بریده و آنرا دقیقا روی چسب اول قرار دهید.

معمولا نحوه چسب زدن و برداشتن چسب بینی توسط جراح آموزش داده خواهد شد. با این حال دو روش برای برداشتن چسب استفاده می شود که به شرح زیر است:

برای برداشتن چسب بینی می توانید به حمام رفته و در اثر بخار آب حمام، چسب ها شل شده و به آرامی با موچین یا پنس آن را بردارید.

استفاده از مواد حلال چسب نیز روش دیگری برای برداشتن چسب بینی به شمار می رود. پس از حل شدن چسب می توانید قطعات باقی مانده را به آرامی بردارید.

دفعات تعویض چسب بینی

به طورکلی، تا دو هفته ابتدایی، چسب بینی توسط جراح تعویض خواهد شد. پس دو هفته، جراح نحوه چسب زدن بینی را به فرد آموزش می دهد تا در صورت نیاز آن را انجام دهد. در مجموع نوع پوست و محیطی که بیمار قرار دارد بر تعداد دفعات تعویض چسب بینی، بستگی دارد. به عنوان مثال اگر پوست خشکی دارد، می توانید هر ۳ روز یک بار آن را تعویض کنید. در حالی که در پوست های چرب تعویض چسب باید هر روز انجام شود. توجه داشته باشید به هنگام تعویض چسب بینی از هرگونه فشار خودداری کرده و قبل از چسب زدن سطح بینی را تمیز و خشک کنید.

مدت زمان چسب زدن بینی بعد از عمل

به طور کلی، بینی یک هفته بعد از جراحی و برداشتن اسپیلنت (گچ بینی)، بین ۱ تا ۳ ماه از چسب بینی بعد از عمل استفاده می شود. با این حال، با توجه به تشخیص پزشک و نوع بینی بیمار، مدت زمان توصیه شده برای چسب بینی در افراد مختلف، متفاوت خواهد بود.

مدت زمان چسب بینی گوشتی

از آنجایی که میزان تغییرات در عمل بینی گوشتی بیشتر است، احتمال ورم بیشتر خواهد بود. بسیاری از افراد بر این باورند که مدت زمان چسب زدن بینی های گوشتی بیشتر از استخوانی است، اما برخی از پزشکان تفاوتی در مدت زمان چسب زدن انواع بینی ها در نظر نمی گیرند. در واقع مدت زمان زدن چسب و برداشتن آن تنها به صلاحدید و تشخیص پزشک بستگی دارد، لذا از برداشتن چسب بینی بدون مشورت پزشک خودداری کنید.

عوارض اشتباه چسب زدن به بینی

شاید برخی از اطرافیان شما را تشویق به زدن چسب بینی سفت و محکم می کنند تا تورم ناشی از عمل سریع تر بخوابد. یا برخی افراد از ظاهر نوک بینی خود راضی نیستند و چسب بینی را در نوک بینی بسیار بالا می شکند، اما بهتر است بدانید که اشتباه چسب زدن می تواند به بینی آسیب وارد کند. به همین علت توصیه می شود که نحوه چسب زدن بینی بعد از عمل را به خوبی از پزشک یاد گرفته و چسب را با فشار ملایم روی بینی بچسبانید.

لازم به ذکر است بسیاری از افراد باتوجه به توصیه جراح بینی خود از برداشتن چسب بینی امتناع کرده و آن را برای مدت طولانی روی بینی نگه می دارند. . اما بهتر است بدانید که استفاده طولانی مدت از چسب بینی نه تنها مفید است، بلکه باعث حساسیت و واکنش های پوستی می شود. توجه داشته باشید که چسب بینی برای مدت زمان طولانی هیچ تاثیری بر فرم نهایی آن نخواهد داشت.

اگرچه انتخاب بهترین جراح بینی از موثرترین فاکتورها در نتیجه عمل بینی است، اما مراقبت های بعد از عمل نیز به همان اندازه حائز اهمیت هستند. یکی از اقداماتی که جهت کاهش تورم و جلوگیری از آسیب به بینی انجام می شود، زدن چسب بینی است. اگرچه نحوه زدن چسب بینی بعد از عمل دشوار نیست، اما رعایت فشار یکنواخت به هنگام چسب زدن از مهمترین نکات آن محسوب می شود. در نهایت توصیه می شود شیوه صحیح چسب بینی را از جراح خود آموزش دیده و از از استفاده طولانی مدت چسب روی بینی اجتناب کنید.

پی آر پی و پی آر اف چه شباهت ها و تفاوت هایی با هم دارند؟

کاربرد روشهایی مانند پی آر پی (پلاسمای غنی از پلاکت) و پی آر اف (فیبرین غنی از پلاکت) در جوانسازی پوست یک استراتژی درمانی نوین می باشد که بر اساس فاکتورهای رشد خودی، پایه ریزی شده است. پایه اصلی مواد قابل تزریق در این روشها پلاکت است. پلاکت ها اجسام کروی یا بیضوی شکل کوچکی هستند که از قطعه قطعه شدن سیتوپلاسم سلولهای بزرگی به نام مگاکاریوسیت در مغز استخوان حاصل میشوند و بعد از آن به هیچ رده سلولی دیگری تمایز نمی یابند و به لحاظ اینکه فاقد هسته هستند جزء تشکیلات غیر سلولی به حساب می آیند و سلول نامیده نمی شوند.

پلاکت وقتی خارج از خون و در بافت قرار می گیرد، بوسیله مواد شیمیایی متفاوتی فعال می شود و فاکتورهای رشد از خود آزاد می کند که باعث جذب سلولهای بنیادی به محل آسیب می شود. این فاکتورهای رشد باعث تقسیم و تمایز بیشتر سلولهای بنیادی به سمت تولید کراتینوسیتها، فیبروبلاستها و پیش سازهای سلول چربی می شود. نتیجه این عمل ساخت عروق جدید، کلاژن، الاستین و ماتریکس خارج سلولی است. انتقال پلاکت به پوست، موجب ضخامت بیشتر پوست و الاستیته بهتر خواهد شد.

در پزشکی پی آر پی قدمت بیشتری نسبت به پی آر اف دارد و در ابتدا از این روش برای ترمیم بافتهای آسیب دیده پس از جراحی های زیبایی، چشم و قلب همچنین بازسازی سلولهای سوخته و جراحت دیده استفاده می‌شد. با این حال امروزه استفاده از هر دو روش در جوانسازی و پیشگیری از پیری پوست بسیار موثر عمل میکند.

شباهت پی آر پی با پی آر اف

-هر دو محصول نیاز به نمونه خون خود فرد دارند

-برای تهیه پی آر اف و پی آر پی نیاز است نمونه خون در دستگاه سانتریفیوژ قرار گیرد

-در هر دو روش به دلیل تزریق موادی از بدن خود فرد، احتمال ایجاد آلرژی و بیماری های منتقله خونی، مانند هپاتیت و ایدز وجود ندارد

-این دو روش درمانی به سادگی قابل انجام هستند و با کمترین عوارض، بدون اینکه نیاز به استراحت پس از درمان داشته باشند؛ صورت می‌گیرند.

تفاوت های پی آر اف و پی آر پی

اگرچه برخی شباهت های اساسی بین پلاسمای غنی از پلاکت (پی آر پی) و فیبرین غنی از پلاکت (پی آر اف) وجود دارد؛ اما برخی تفاوتها بین این دو ماده باعث می شود؛ فیبرین غنی از پلاکت(پی آر اف) به عنوان یک گزینه درمانی برتر نسبت به پی آر پی مطرح گردد. گذشته از تهیه پی آر اف از نمونه خون بیشتر نسبت به پی آر پی، تفاوتهای دیگر این دو روش عبارتند از :

-سرعت چرخش این دو ماده در زمان تهیه :

پلاسمای غنی از پلاکت با سرعت بیشتری چرخانده می شود؛ که این سرعت در چرخش باعث می شود تمام سلولهای سنگین خون مانند گلبولهای سفید و سلولهای بنیادی، در قسمت انتهایی لوله آزمایش جمع شوند و به پلاکت ها و پلاسمای سبک تر اجازه می دهد در قسمت بالای لوله آزمایش تجمع یابند. سپس پلاکت ها و پلاسما از قسمت فوقانی لوله آزمایش در سرنگ کشیده می‌شوند و به موضع درمان تزریق می‌گردند. در حالی که برای تهیه پی آر اف (PRF) دستگاه با سرعت کمتری برای چرخش تنظیم می‌گردد تا سلولهای خونی بطور کاملا تفکیک شده قرار نگیرند. این شیوه تهیه، اجازه می دهد برخی از گلبول های سفید خون و سلول های بنیادی در لایه پلاکت که برای درمان تهیه می‌شود؛ باقی بمانند. بنابراین، عوامل بهبودی بیشتری در PRF وجود دارد تا آنچه معمولاً در پی آر پی دیده می شود. علاوه بر این سرعت چرخش پایین، باعث آسیب کمتری به سلولهای خونی می شود؛ در نتیجه سلول های بنیادی بیشتری در محصول نهایی پی آر اف در مقایسه با پی آر پی وجود خواهد داشت.

-تفاوت غلظت پلاکت ها در این دو ماده :

تفاوت بارز دیگر بین پلاسمای غنی از پلاکت و فیبرین غنی از پلاکت، غلظت پلاکت در محصول نهایی است. غلظت ایده آل پلاکت در پی آر پی، حدود 5 برابر سطح پلاکتی است که به طور معمول در بدن یافت می شود. در صورتی که فیبرین غنی از پلاکت تقریباً 10 برابر غلظت پلاکت موجود در بدن را دارا می‌باشد؛ و این در حالی است که غلظت بالاتر پلاکت ممکن است در درمان آسیب بافتی موثرتر عمل کند.

-عدم وجود ماده ضد انعقادی در پی آر اف :

آخرین وجه تمایز پلاسمای غنی از پلاکت و فیبرین غنی از پلاکت، عدم وجود ماده ضد انعقادی در فرآیند تهیه محصول است. با پلاسمای غنی از پلاکت، خونی که جمع می شود در لوله های آزمایشگاهی قرار می گیرد که دارای داروی ضد انعقادی به نام اسید سیترات دکستروز (ACD) است و باعث می شود؛ فرآورده خونی خیلی سریع لخته نشود. در حالی که لوله های آزمایش فیبرین غنی از پلاکت هیچ ماده ضد انعقادی درون خود ندارند.

پولیپ بینی به توده خاکستری و گاهاً بی رنگ داخل بینی اطلاق می شود که معمولا از مخاط سینوس ها یا از خود بینی منشأ می گیرد ، وجود این توده ها باعث ایجاد مشکلات آزار دهنده ای مثل عدم تنفس راحت و همچنین تغییر صدا می شود. افرادی که با این مشکلات دست و پنجه نرم می کنند باید برای درمان و همچنین جلوگیری از عوارض شدیدی مانند آپنه خواب که بسیار خطرناک نیز می باشد به پزشک مراجعه کرده و راه های درمانی موثر را در پیش بگیرند.

پولیپ بینی چیست و چه علائمی دارد ؟

برای ایجاد شدن این عارضه علل مشخصی وجود ندارد ولی التهابات و عفونت های مزمن می تواند موجب پیدایش پولیپ بینی شود. معمولا پولیپ به دلیل آلرژی بینی ایجاد می شود که امکان دارد با حساسیت هایی همچون آسم یا حساسیت پوستی همراه باشد. بر اثر حساسیت ، مخاط بینی متورم می شوند و به حالت یک نسج اضافی در می آیند و درون بینی و نسج ها را نیز پر می کنند و به تدریج به اندازه آن اضافه میشود. در صورتی که آلرژی به موقع درمان شود از به وجود آمدن پولیپ جلوگیری می شود یا بروز آن به تعویق می افتد.

چه افرادی بیشتر در معرض ابتلا به پولیپ بینی قرار دارند ؟

کودکان : کودکان مبتلا به بیماری هایی اعم از سینوزیت مزمن ، آسم ، اختلالات تنفسی و زکام ؛ بیش از دیگر کودکان در معرض ابتلا به پولیپ بینی قرار دارند.

میانسالان : پوليپ بيني غالبا در افراد بالای 40 سال شیوع زیادی دارد.

زنان : آمار ابتلا به پوليپ بيني در زنان بیشتر از مردان است.

علائم پولیپ بینی

پولیپ در حقیقت به التهاب موجود در مجاری بینی و سینوس ها یعنی سینوزیت مزمن ، مربوط است ؛ البته در برخی موارد ممکن است که فردی مبتلا به سینوزیت مزمن باشد اما پولیپ بینی نداشته باشد. پولیپ ها از لحاظ ظاهری به صورت زائده داخل بینی کاملا نرم می باشند، اما در عین حال قابل لمس نیستند؛ از این رو چنانچه اندازه آن ها کوچک باشد قاعدتا فرد متوجه وجود پولیپ در بینی خود نخواهد شد. پولیپ ها، تنها در صورتی که بزرگ بوده یا تعدد آن ها زیاد باشد می توانند منجر به انسداد مجاری بینی شوند. لازم به ذکر است سینوزیت مزمن و پولیپ بینی دارای علائم مشابه و یکسانی می باشند که عبارتند از :

آبریزش از پشت بینی

افت یا عدم حس بویایی

خرو پف کردن در خواب

انسداد و گرفتگی مداوم بینی

درد در ناحیه سر و صورت

خارش در نواحی اطراف چشم

درد در قسمت دندان های فک بالا

احساس فشار بر روی صورت و پیشانی

راه های تشخیص پولیپ بینی

یکی از پر تکرار ترین سوالات سلامت جویان در خصوص پولیپ های بینی این است که از کجا بفهمیم پولیپ بینی داریم. در خصوص پاسخ این سوال باید بگویم ،  پوليپ بيني از طریق معاینه بالینی به راحتی مشخص می شود. برخی افراد بر اثر متورم شدن شاخک های تحتانی بینی که تقریبا منجر به ایجاد انسداد تنفسی می شود به اشتباه تصور می کنند که دچار پولیپ  شده اند اما پس از معاینه مشخص می شود که اثری از پولیپ در ایشان وجود ندارد.

درمان پولیپ بینی با جراحی بینی

در صورتی که اندازه پولیپ به حدی برسد که باعث انسداد بینی شود جهت برداشتن آن نیاز به عمل جراحی بینی می باشد. به این دلیل که به طور معمول منشأ پولیپ از داخل سینوس ها است ، در صورتی که فقط پوليپ بيني خارج شود احتمال عود آن از زمانی که با آندوسکوپ داخل سینوس ها نیز از وجود پولیپ تخلیه شود بیشتر است. بنابراین بعد از عمل جراحی ، احتمال عود پولیپ وجود دارد ولی درمان ضد آلرژی برای به تعویق انداختن پیدایش پولیپ یا کاستن از سرعت رشد آن موثر می باشد. عمل جراحی پولیپ بینی ، هم تحت نیمه بیهوشی و هم تحت بیهوشی کامل قابل انجام است. مدت زمان انجام عمل جراحی بینی تقریبا 20 دقیقه است و بیمار در همان روز ترخیص می شود. به مدت 10 روز پس از عمل می بایستی آنتی بیوتیک مصرف شود و استفاده از دارو های ضد آلرژی نیز جهت به تعویق انداختن عود پولیپ ضروری است.

درمان پولیپ بینی با قطره ها و قرص های استروئیدی

پزشک بعد از انجام بررسی های لازم و همچنین تشخیص این عارضه در شما بیماران عزیز ، در صورت تشخیص خوش خیم بودن آن ها برای کنترل و همچنین درمان ناهنجاری های به وجود آمده ، استفاده از قطره ها و قرص ها و دارو های استروئیدی را پیشنهاد می کند. این پروسه درمانی در کنترل و عدم شدت یافتن و بزرگ شدن پولیپ ها نقش بسیار مهمی داشته اند که می تواند به بهبود بیماران و همچنین تسریع روند بهبودی کمک شایانی نماید. چنانچه دوره درمانی تان با استفاده از دارو های استروئیدی به خصوص قطره ها با آنچه که تصور داشتید یکی نبود و آن طور که فکر می کردید پیش نرفت ، همراه با قطره های استروئیدی پزشک استفاده از قرص ها را نیز در کنار موارد دیگر توصیه می کند. بهتر است به توصیه های پزشک خود گوش دهید و درمان درست و تعیین شده از دارو ها استفاده کنید تا تاثیر مثبت آن را مشاهده نمایید.

لازم به توضیح است که قرص های استروئیدی شدت التهاب را تا حد بسیار زیادی کاهش داده و کنترل می کند و این موضوع به بهبود علائم و وضعیت بیمار کمک بسیار زیادی خواهد کرد. البته  باید این موضوع را نیز ذکر کنیم که استفاده از قطره های استروئیدی کمی حساس و خطرناک می باشد و این به این معنا است که باید حتما تحت نظر یک متخصص مجرب و متبحر مصرف شود تا در نهایت بیماران با مشکلات جدی و خطرناکی مانند خونریزی ، احساس درد در سر و صورت مواجه نگردند.

جلوگیری از ابتلا به پولیپ بینی

با رعایت راهکارهای زیر می توانید از بازگشت و عود مجدد پوليپ بيني ، پیشگیری به عمل آورید :

کنترل آسم و آلرژی : پزشک شما پس از درمان پولیپ ؛ یکسری توصیه ها و مراقبت ها در زمینه کنترل این موارد به شما ارائه می دهد که شما می بایست جهت جلوگیری از برگشت دوباره پولیپ ، در رعایت آن ها نهایت دقت خود را بکار گیرید. لازم به ذکر است که چنانچه با رعایت مراقبت های لازم پس از درمان پولیپ ، قادر به کنترل بیماری نبودید حتما باید به پزشک معالج تان رجوع نموده و این مسئله را با ایشان در میان بگذارید تا در صورت لزوم دستورالعمل های مراقبتی دیگری را در اختیار شما قرار دهند.

پرهیز از قرارگیری در معرض محرک های بینی : شما باید پس از درمان پولیپ بینی از قرار گرفتن در مجاورت محرک های بینی ؛ همچون استنشاق آلاینده هایی اعم از دود تنباکو ، گرد و خاک ، گازهای شیمیایی و به طور کلی آلرژن ها خودداری نمایید.

حفظ بهداشت : پس از درمان پوليپ بيني سعی کنید به منظور مرطوب نگاه داشتن مسیر تنفسی و پیشگیری از التهاب و انسداد بینی ، فضای خانه را مرطوب نگاه دارید.

استفاده از شوینده های مخصوص بینی : در راستای بهبود جریان مخاط بینی و زدودن آن از انواع آلرژن ها و دیگر محرک ها حتما جهت شستشوی مجاری بینی تان از سرم های شستشو یا اسپری آب نمک استفاده نمایید.

عوامل مساعد کننده ابتلا به پولیپ بینی

برخی عوامل وجود دارند که می توانند احتمال ابتلا به عارضه این بیماری را افزایش دهند ؛ در ادامه به رایج ترین آن ها اشاره داشته ایم.

آسم : نوعی بیماری است که سبب انقباض مجاری هوایی شده و به التهاب راه های هوایی و نهایتا اختلال در تنفس منتهی می شود.

آلرژی : حساسیت به برخی عوامل ؛ از جمله آلرژی به قارچ های موجود در هوا ( سینوزیت قارچی آلرژیک ) ، می تواند خطر ابتلا به پوليپ بيني را تشدید کند.

حساسیت به برخی داروها : حساسیت به داروهایی ؛ نظیر آسپرین نیز از مواردی به شمار می رود که بر ریسک ابتلا به عارضه پولیپ بینی می افزاید.

سابقه خانوادگی : از مواردی که درگیری با عارضه پوليپ بيني را افزایش می دهد ، می توان به سابقه خانوادگی اشاره داشت.

فیبروز کیستیک : از دیگر عواملی که زمینه ابتلا به پوليپ بيني را مساعد می کند ، فیبروز کیستیک می باشد که در واقع نوعی اختلال ژنتیکی است. فیبروز کیستیک ، سبب تولید ترشحات غلیظ و چسبناکی از مخاط بینی و سینوس ها می شود و بدین ترتیب شرایط ابتلا به این عارضه را هموار می کند.

عوارض پولیپ بینی

درمان پولیپ با جراحی ممکن است باعث بروز خونریزی بینی شود، همچنین انجام جراحی نیز می تواند باعث عفونت شود. اما در صورتی که پولیپ زیر نظر یک پزشک متخصص درمان شود احتمال بروز موارد فوق به صفر می رسد.

احتمال بازگشت پولیپ بینی

در هر حال این امکان وجود دارد تا پولیپ بینی بعد ازگذشت مدت زمانی بازگردد و عود کند. البته چنانچه درمان ضد آلرژی برای تاخیر انداختن به وجود آمدن پولیپ و یا کم شدن از سرعت گسترش و رشد آن استفاده شود شاهد تاثیرات مثبتی خواهید بود. با رعایت کردن نکات مراقبتی بعد از درمان می توانید تا حد بسیار زیادی احتمال بازگشت این عارضه را کاهش دهید.

آنچه در بین مردم بینی گوشتی نامیده می شود از نظر علمی بینی با پوست ضخیم می باشد که در موارد نسبتا زیادی با غضروف های ضعیف و نازک همراه می باشد.نتایج نهایی جراحی در این بینی‌ها به  پارامتر های مختلفی بستگی دارد که میزان ضخامت پوست از مهمترین آنها می باشد، یعنی هر چقدر پوست ضخیم تر باشد نتایج عمل دماغ گوشتی محدود تر خواهد شد. همچنین نوع و علت پوست ضخیم نیز در نتایج جراحی زیبایی بینی گوشتی دارای اهمیت می باشد. این ویژگی ارتباطی با اندازه بینی نداشته و حتی بینی های کوچک نیز ممکن است پوست ضخیم داشته باشند و بر عکس گاهی بینی های بزرگ پوست غیر ضخیم داشته و بزرگی بینی بدلیل غضروفهای حجیم می باشد. به همین دلیل تشخیص بینی به اصطلاح گوشتی در مواردی تنها با معاینه توسط جراح امکان پذیر می باشد.

ویژگی های بینی گوشتی

تقریبا نیمی از جمعیت جهان دارای بینی های پهن و بزرگی هستند. که این موضوع باعث شده است ، این نوع بینی کاملا طبیعی و معمول به نظر بیاید. در صورتی که بینی گوشتی داشته باشید متوجه خواهید شد که در زمان خندیدن یا گریه کردن پهنای آن بیشتر می شود.

به طور کلی می توانیم ویژگی های دماغ گوشتی را به طور ذیل بیان کنیم:

بینی های گوشتی دارای نوک بینی بزرگ، پهن و در مواردی نوک بینی افتاده هستند.

در زیر پوستشان بافت های همبند بسیار زیادی وجود دارد.

اغلب دارای غضروف های ضعیف در قسمت پایینی و کناری بینی هستند.

اغلب این نوع بینی ها استخوان و ساختار بسیار ضعیف تری از بینی استخوانی دارند.

دارای پوست ضخیم و غدد چربی فراوانی در نوک بینی هستند.

بافت غضروف بسیار نرم بوده و دارای قابلیت ارتجاعی بسیار زیادی می باشد.

جزئیات بینی های استخوانی در این نوع بینی قابل رویت نمی باشد.

انواع پوست های ضخیم

در حقیقت پوست های ضخیم به سه گروه تقسیم می شوند شامل :

چربی زیر جلدی زیاد

لایه درم ضخیم

فعالیت و تعداد زیاد غدد سباسه

فاکتور تاثیر گذار دیگر قوام و استحکام غضروفهای بینی است که هر چقدر مستحکم تر باشد با نتایج بهتر همراه خواهد بود. جراح پس از معاینه و ارزیابی ویژگی های مذکور به شما خواهد گفت جراحی تا چه اندازه انتظارات شما را بر آورده خواهد کرد. به خاطر داشته باشید چنانچه پوست ضخیم و چرب و غضروف های ضعیف دارید، انتظارات شما از نتایج عمل دماغ گوشتی باید واقع بینانه باشد و بدانید امکان کاهش اندازه بینی در این موارد محدود و حتی گاهی جهت فرم دهی و شکیل تر نمودن بینی نیاز به تقویت اسکلت غضروفی بینی و در نتیجه افزایش اندازه بینی می باشد.

عمل بینی گوشتی مردان و زنان

همانطور که گفته شد در جراحی این نوع بینی‌ها هر چقدر میزان ضخامت پوست بینی بیشتر و بزرگ تر باشد تاثیر زیادی در نتیجه بدست آمده دارد. هر چه بینی گوشتی تر باشد نیاز به دقت و تمرکز بیشتری دارد و امکان دستیابی به نتیجه عمل مناسب و دلخواه کمتر می شود. به همین علت این نوع جراحی بینی در میان مردان و زنان تفاوت کمتری دارد.

در واقع می توانیم بگویم تفاوت در جراحی بینی گوشتی زنان و مردان در فرم نهایی بینی کمتر است.

اغلب در بینی های گوشتی امکان کوچک تر کردن بینی وجود ندارد و جراح با تقویت ساختار غضروفی برای رسیدن به فرم زیباتر بینی تلاش می کند .

تفاوت بینی گوشتی و استخوانی:

از مهم ترین و متداول ترین سوالاتی که بیشتر متقاضیان جراحی زیبایی بینی می پرسند، تفاوت بینی های گوشتی و استخوانی می باشد. مهم ترین عامل تعیین کننده در هر دو بینی ضخامت پوست اطراف بینی می باشد. دماغ های گوشتی دارای اسکلت ظریف تر و پوستی ضخیم است در حالی که بینی استخوانی دارای اسکلت محکم تر و پوستی نازک تر می باشد. بیشتر افراد فکر می کنند که بینی قوز دار جزء دسته بینی های استخوانی هستند، در حالی که در هر دو نوع ممکن است استخوان دارای قوز باشد که در این صورت پوست نوک بینی و کناره های آن تعیین کننده نوع بینی هستند.

نتیجه جراحی بینی گوشتی

بسیاری از مراجعه کنندگان در مورد بینی به اصطلاح گوشتی این پرسش را مطرح می نمایند که آیا احتمال برگشت با گذشت زمان وجود دارد؟ در پاسخ به این پرسش باید گفت با تکنیک های جدید جراحی و تلاش برای تقویت استحکام ساختار غضروفی به جای تکنیک های تضعیف کننده گذشته ، امروزه احتمال پایدار ماندن نتایج در بلند مدت به مراتب بیش از گذشته می باشد.

نکته حائز اهمیت دیگر در بینی های گوشتی آهسته تر بودن روند کاهش ورم بینی می باشد و اگرچه بخش قابل توجهی از تورم در ماه های ابتدایی کاهش می یابد ولی بر طرف شدن کامل تورم و مشخص شدن شکل نهایی بینی گاهی ممکن است حتی نزدیک به دو سال طول بکشد.

تزریق کورتون بعد از جراحی بینی گوشتی

قطعا با کورتون و دارو های استروئیدی آشنایی دارید. پزشکان از این نوع دارو ها برای کاهش تورم بعد از جراحی و جلوگیری از به وجود آمدن جای زخم یا به عبارتی اسکار بر روی پوست استفاده می کنند. همانطور که گفته شد شدت ورم بینی گوشتی پس از انجام فرایند جراحی بسیار بیشتر از بینی استخوانی می باشد. همچنین به وجود آمدن اسکار بر روی این دسته از بینی ها امری محتمل است. در چنین شرایطی جراح با تزریق این ماده موارد ذکر شده را کاهش و برطرف می سازد. به طور معمول تورم ناشی از عمل بینی های گوشتی باید پس از گذشت ۱۴ روز برطرف شوند. اما در برخی از موارد به دلایل مختلف از قبیل گوشتی بودن بینی ، این امکان وجود دارد تا ورم حتی تا یک سال  بعد از عمل نیز باقی بماند. در این مواقع پزشک با توجه به میزان تورم ، یک یا چند واحد کورتون به ناحیه تحت درمان تزریق می کند. تزریق این ماده باعث افزایش سرعت بهبودی و کاهش تورم موجود در ناحیه تحت درمان می شود.

همانطور که گفته شد احتمال به وجود آمدن اسکار در میان پوست بینی و استخوان یا غضروف بسیار زیاد است به گونه ای که می تواند ظاهر بینی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. پیشروی بافت اسکار به قسمت های مختلف ، مانع از سازگار شدن و تطابق پیدا کردن پوست با فرم جدید بینی می شود. از همین رو جراح برای از بین بردن این بافت زائد و جلوگیری از تشکیل آن از این دارو استفاده می کند.

چسب زدن بینی پس از جراحی بینی گوشتی

یکی از مهم ترین سوالاتی که متقاضیان عمل بینی گوشتی از پزشک خود می پرسند این است که تا چه زمانی باید بینی را چسب بزنیم؟ در پاسخ به این سوال باید بگوییم مدت زمان و نحوه چسب زدن بینی بعد از عمل جراحی در روند بهبودی و تثبیت فرم بینی تاثیر گذار می باشد. چسب بینی به کاهش ورم بینی کمک بسیار زیادی می کند. از آنجایی که  تورم در بینی های گوشتی بسیار زیاد می باشد و ممکن است برای مدت طولانی تری باقی بماند نیاز است تا افرادی که بینی آن ها گوشتی است بعد از عمل برای زمان بیشتری از چسب استفاده کنند. این مدت زمان حداقل ۳ ماه در نظر گرفته شده است.