پولیپ بینی و جراحی پولیپ بینی

پولیپ بینی چیست؟

پولیپ های بینی، توده های نرم، بدون درد و غیر سرطانی هستند که در مجاری بینی و سینوس ها رشد می کنند.

این توده ها به دنبال التهاب های مزمن مانند آسم، عفونت های مکرر، آلرژی، حساسیت دارویی و یا اختلالات سیستم ایمنی ایجاد می شوند.

پولیپ بینی به توده خاکستری و گاهاً بی رنگ داخل بینی اطلاق می شود که معمولا از مخاط سینوس ها یا از خود بینی منشأ می گیرد.

علائم پولیپ بینی

در صورتی که اندازه پولیپ کوچک باشد، معمولا علائمی نخواهد داشت. اما پولیپ های بزرگ می توانند منجر به بروز مشکلات تنفسی، کاهش حس بویایی و یا عفونت شوند و نیاز به جراحی پولیپ بینی می باشد. پولیپ بینی، ارتباط مستقیمی با التهاب مجاری تنفسی و بینی دارد.

برخی علائم و نشانه های سینوزیت مزمن به همراه پولیپ های بینی عبارت است از:

آبریزش بینی

کاهش حس بویایی

درد صورت و یا سردرد

درد در قسمت هایی از دندان های فوقانی

احساس فشار در پیشانی و یا سر

علاوه بر داشتن علائم ذکر شده بیش از 10 روز، جهت تشخیص قاطع پولیپ بینی حتما به پزشک مراجعه کنید، ابتدا پزشک به بررسی فیزیکی و بالینی و علائم می پردازد.

برخی دیگر روش های تشخیصی عبارتند از:

  • اندوسکوپی بینی. در این روش، پزشک با استفاده از اندوسکوپ (لوله ای ظریف و باریک) و تصاویر گرفته شده از داخل بینی، به بررسی جزئیات دقیق از قسمت های داخلی بینی می پردازد.
  • تست های عکس برداری مانند سی تی اسکن، به تعیین اندازه و محل دقیق قرارگیری پولیپ ها کمک می کنند.
  • با انجام این تست، سایر اختلالات از جمله گرفتگی بینی، و یا مشکلات ساختاری بینی نیز مشخص خواهد شد.
  • تست های آلرژی. تست پوستی آلرژی به منظور تعیین و شناسایی التهاب مزمن انجام می شود. نحوه انجام این تست به این صورت می باشد که مقداری از ماده آلرژن بر روی پوست زده می شود و بعد از پانزده دقیقه، میزان حساسیت بررسی خواهد شد.

آیا پولیپ بینی حتما باید جراحی شود؟

پولیپ اگرچه یک توده غیرسرطانی است، اما باعث مشکلات زیادی از جمله ناتوانی در صحبت کردن، ایجاد مشکلات تنفسی، سردردهای شدید سینوسی و خروپف در زمان خواب می‌شود.

از سوی دیگر بی‌توجهی به پولیپ بینی به مرور زمان باعث بزرگ‌تر شدن این توده‌های اشکی شکل می‌شود.

عوارض داشتن پولیپ بینی:

انسداد بینی

مشکلات تنفسی

آبریزش بینی یا گرفتگی بینی

عطسه کردن

کاهش حس بویایی یا چشایی

سردرد و درد صورت

خرو پف در زمان خواب

اقدامات قبل از جراحی پولیپ بینی:

کل دوره نقاهت این جراحی در حدود دو هفته می باشد.البته اگر پولیپ دارید و می خواهید جراحی زیبایی بینی را همزمان با پولیپ عمل کنید حتما به متخصص گوش، حلق و بینی مراجعه کنید.

در صورتی که نکات و اقدامات گفته شده از سوی بیمار رعایت شود، دوره نقاهت نیز سریع تر طی خواهد شد، و فرد سریع تر به زندگی عادی و فعالیت های خود بر می گردد.

  • قطع مصرف برخی داروها با نظر پزشک
  • ناشتا بودن فرد قبل از جراحی در صورتی که جراحی با بی هوشی انجام شود.
  • قطع مصرف سیگار و دخانیات قبل از جراحی
  • بسیاری از بیماران بعد از جراحی، متوجه بهبود وضعیت تنفس خود و بهبود علائم ناشی از سینوزیت و یا گرفتگی بینی خواهند شد.

عمل پولیپ بینی چگونه انجام میشود ؟

جراحی پولیپ بینی، بعد از تشخیص نهایی پزشک انجام میشود و در آن معمولا نیازی به ایجاد برش بر روی پوست بینی نیست، البته مواردی هم استثنائا در این زمینه گزارش شده اند. جراح بینی برای شروع عمل لازم است که با وارد کردن دستگاه آندوسکوپی کار را شروع کند.

با این کار جراح به راحتی مسیر کار خود را متوجه می شود و می داند که باید در این زمینه چه کاری انجام دهد.

جراح باید در نهایت با شستشوی صحیح و اصولی سینوس ها از بروز مشکل دوباره جلوگیری کند و مواد اضافی که در بینی وجود دارد را خارج کند. به این صورت، بیمار به زندگی عادی خود برگردد و تمامی مشکلاتش در این زمینه برطرف شود.

مراقبت های بعد از جراحی پولیپ بینی:

اجتناب از قرار گرفتن در مناطقی که گرد و غبار دارند

اجتناب از مصرف دخانیات (سیگار) به مدت 2 هفته

عدم مصرف نوشیدنی های گرم به مدت 2 هفته، زیرا منجر به خونریزی بینی می شوند.

عدم انجام فعالیت های سنگین، زیرا احتمال خونریزی را افزایش می دهد.

کنار گذاشتن رانندگی به مدت یک هفته

برای مدت طولانی سر خود را پایین نگه ندارید.

سر و گردن خود را در زمان استراحت به کمک دو بالش بالا نگه دارید.

برای اینکه لخته های خونی داخل بینی را شستشو دهید از سرم های شستشو کمک بگیرید.

دوره نقاهت عمل پولیپ بینی

بعد از جراحی دوره نقاهت حداقل 3 روز و نهایتا یک هفته می باشد، که بعد از گذشت این مدت شما می توانید به فعالیت های روزانه خود بپردازید.

اگر بعد از جراحی مراقبت های لازم را انجام ندهید در نهایت نتیجه مطلوبی را نیز دریافت نخواهید کرد. پس به توصیه های پزشک خود بسیار توجه کنید.

همه چیز درمورد سینوزیت

سینوس و سینوزیت چیست؟

در استخوان‌بندی جمجمه‌ی انسان‌ها، حفره‌هایی آکنده از هوا وجود دارند که به آن سینوس می‌گویند. سینوس‌ها در استخوان گونه، پیشانی و کف جمجمه‌ها جا گرفته‌اند. غیر از هوا، ماده‌ای به نام موکوس (ترشحات مخاطی) نیز به میزان مشخصی درون سینوس‌ها قرار دارد. سینوس‌ها مخاطی نازک ایجاد می‌کنند که از مجاری بینی تخلیه می‌شوند. این زهکشی به تمیز نگه‌داشتن بینی و خارج کردن هر نوع باکتری، کمک می‌کند.

بیماری سینوزیت، التهاب سینوس‌ها است که می‌تواند باعث انسداد آن‌ها و پر شدن مایع مخاطی شود که معمولا در اثر سرماخوردگی یا حساسیت ایجاد می‌شود. سینوزیت به معنای التهاب یا تورم در بافت پوششی سینوس‌ها است.

انواع سینوزیت

سینوزیت حاد: در این نوع سینوزیت که معمولا در اثر عوامل ویروسی یا باکتریایی رخ می‌دهد، علائم به مدت 4 هفته یا کمتر، دیده می‌شوند.

سینوزیت مزمن: زمانی که التهاب سینوس‌ها بر اثر عفونت باکتریایی یا قارچی باشد و برای مدتی بیش از 3 ماه ادامه پیدا کند، بیمار به سینوزیت مزمن دچار می‌شود.

علائم سینوزیت کدامند؟

درد در سینوس‌ها، علامت شایع سینوزیت است. هر کدام از حفره‌های سینوسی ممکن است هنگام ابتلا به عفونت آسیب ببیند. این درد را می‌توانید در پیشانی، دو طرف بینی، فک بالا، دندان یا بین چشم‌ها احساس درد کنید. سایر علائم و نشانه‌های متداول آن عبارت‌اند از:

  • خلط پشت حلق
  • آبریزش بینی و ترشحات بینی (ترشحات ضخیم زرد یا سبز از بینی. این ترشحات در سینوس‌های آلوده ایجاد‌شده و به مجاری بینی تخلیه می‌شوند)
  • گرفتگی بینی (به دلیل گرفتگی بینی، احتمالا حس بویایی شما کاهش پیدا خواهدکرد)
  • احساس فشار در صورت (به ویژه در اطراف بینی، چشم‌ها و پیشانی)
  • سردرد (سردردهای سینوسی اغلب در بدترین حالت هنگام صبح رخ می‌دهند، زیرا در طول شب مایعات در سینوس‌ها جمع شده‌اند)
  • دندان درد و بوی بد دهان
  • سینوزیت و ورم پلک
  • درد گوش و عفونت گوش
  • گرفتگی صدا و صدای خشن
  • تب
  • سرفه سینوزیت
  • خستگی و پاراسومنیا یا اختلال خواب
  • سینوزیت و تنگی نفس

عوامل بروز سینوزیت چیست؟

سینوزیت می‌تواند به وسیله‌ ویروس، باکتری یا قارچ ایجاد شود. در این حالت سینوس متورم و مسدود می‌شود. عوامل دیگری که ممکن است منجر به عفونت سینوس شوند عبارت‌اند از:

  • سرماخوردگی‌های پی در پی و عدم بازگشت کامل به سلامتی
  • آلرژی‌های فصل
  • پولیپ بینی
  • انحراف تیغه‌ی بینی
  • ضعف سیستم ایمنی در اثر بیماری یا داروها
  • نوزادان و کودکان خردسالی که در مراکز مراقبت‌های روزانه هستند.
  • استفاده از پستانک یا نوشیدن بطری در حالت خوابیده، می‌تواند احتمال ابتلا به سینوزیت را افزایش دهد.
  • در بزرگسالان، سیگار کشیدن خطر ابتلا به عفونت‌های سینوسی را افزایش می‌دهد.
  • رینیت آلرژیک یا تب یونجه
  • فیبروز سیستیک
  • لوزه‌ی سوم بزرگ
  • ضعف سیستم ایمنی

درمان سينوزيت ها:

در صورتی که سینوزیت خفیف باشد پیش از مراجعه به پزشک می‌توانیم از موارد زیر برای درمان کمک بگیریم:

استراحت کافی

نوشیدن مایعات به مقدار کافی

استفاده از داروهای مسکن و ضد حساسیت که نیاز به نسخه ندارند.

شستن منظم دست ها و جلوگيري از دستکاري بيني

استفاده از تصفيه کننده هوا در خانه

بسته بود پنجره ماشين

خارج نشدن از منزل در هنگام آلودگی هوا

اجتناب از زدن چمن ها به ویژه در فصل حساسیت و اجتناب از رفت و آمد در پارک ها

دوری از سيگار و قليان

شستشوی بینی با محلول آب نمک

استفاده از بخور خنک

ماساژ سینوس هاي اطراف بيني

مصرف مايعات زياد

اجتاب از در معرض قرار گرفتن هواي سر و شديد

درمان دارویی سینوزیت مزمن و حاد

اگر علائم در عرض ۱۰ روز بهبود پیدا نکند پزشک ممکن است موارد زیر را برای درمان تجویز کند:

ضد احتقان‌های موضعی یا خوراکی

آنتی بیوتیک

اسپری‌های بینی استروئیدی

سینوزیت مزمن با تمرکز بر عامل ایجاد کننده آن که معمولا آلرژی است، درمان می‌شود. درمان شامل موارد زیر است:

اسپری‌های بینی استروئیدی

آنتی هیستامین خوراکی یا موضعی

شستشوی بینی با محلول سالین

در صورتی که سینوزیت با هیچ کدام از روش‌های گفته شده درمان نشود، با توجه به نتایجی که پزشک معالج از روش‌هایی مثل سی تی اسکن به دست می‌آورد ممکن است جراحی برای برطرف کردن مشکلات ساختمان بینی نیاز باشد.

بلفاروپلاستی چیست؟ روش انجام و نتایج عمل پلک

بلفاروپلاستی مناسب چه پلک هایی می باشد؟

با افزایش سن، پلکها کشیده می شوند و ماهیچه های پشتیبان آنها ضعیف می شوند. در نتیجه، چربی اضافی ممکن است در بالا و زیر پلکهای شما جمع شود و باعث افتادن ابروها، افتادن لبه های بالایی و کیسه های زیر چشم شما شود.

عمل پلک و بلفاروپلاستی چیست؟

بلفاروپلاستی، علاوه بر جوان تر به نظر رسیدن چهره، می تواند بصورت عملکردی نیز مفید باشد. آویزان و شل بودن شدید پوست در اطراف چشم می تواند بینایی محیطی را کاهش دهد، بلفاروپلاستی میتواند این مشکلات بینایی را از بین ببرد و باعث بهبود ظاهر فرد شود.

عمل بلفاروپلاستی افتادگی پلک ها را ترمیم می کند و ممکن است شامل از بین بردن پوست، ماهیچه ها و چربی های اضافی باشد.

بلفاروپلاستی در چه مواردی مورد استفاده قرار میگیرد :

  • پوست شل یا آویزانی که باعث ایجاد چند لایه روی پلک می شود و ظاهر طبیعی پلک بالا را تحت تاثیر قرار می دهد. این اختلالات همچنین می توانند بینایی را نیز تحت تأثیر قرار دهند.
  • رسوبات چربی در چشم که به شکل پف در پلک ها ظاهر می شود.
  • حذف کیسه های زیر چشم.
  • پلک پایینِ افتاده که سفیدی زیر قرنیه را به نمایش می گذارد.
  • پوست اضافه و چین و چروک در پلک پایین.

روش عمل بلفاروپلاستی به چه گونه است؟

جراحی پلک یا بلفاروپلاستی پروسه ‏ای است که طی آن پوست پلک بریده می شود تا چربی‏ های اضافه برداشته شود. عمل بلفاروپلاستی باعث جمع شدن حجم چربی پشت پلک و باز شدن چین و چروک های اطراف چشم می شود که کمک به شادابی و جوانی چهره می کند.

مراقبت های قبل از جراحی بلفاروپلاستی :

  • انجام آزمایشاتی مانند بینایی سنجی و اشک چشم قبل از جراحی گزارش داروهای مصرفی خود از قبیل داروهای تجویزی، بدون نسخه و حتی مکمل ها به پزشک جراح منع مصرف برخی از داروها که خطر خون ریزی را افزایش می دهند. مانند: ایبوپروفن – ادویل – وافارین.
  • منع مصرف سیگار و نوشیدن الکل
  • در بعضی موارد ممکن است پزشک توصیه کند که در روز عمل ناشتا باشید.

مدت زمان عمل بلفاروپلاستی چقدر است؟

جراحی پلک به صورت سرپایی در مدت 2 الی 3 ساعت انجام می شود و فرد بلافاصله پس از آن به خانه باز می گردد. در بعضی موارد ممکن است برای نتیجه گیری بهتر و رسیدن به حالت دلخواه فرد جراحی لیفت پلک در دو مرحله انجام شود.

روند انجام عمل بلفاروپلاستی :

بیهوشی: معمولا انتخاب بین آرام بخش داخل وریدی یا بیهوشی عمومی است. پزشک شما در این زمینه اقدام صحیح را توصیه می کند.

برش: خطوط برش بلفاروپلاستی به طوری طراحی شده اند تا اسکارهای ناشی از عمل را در ساختار طبیعی پلک پنهان کنند. برش ها می توانند بر روی پلک بالا یا پایین انجام شوند.

بستن: برش ها با بخیه و یا چسب پوست بسته می شوند. بخیه ها ظرف یک هفته حذف خواهند شد. در برخی موارد، جراح شما ممکن است از لیزر یا لایه بردار شیمیایی برای کاهش تغییر رنگ در پلک های پایین استفاده کند.

دوره نقاهت پس از جراحی بلفاروپلاستی

بعد از جراحی، زمانی را در اتاق ریکاوری خواهید ماند و شما برای احتمال بروز عوارض جانبی تحت نظر خواهید بود.

چند اثری که ممکن است به طور موقت بعد از جراحی تجربه کنید عبارتند از:

تاری دید

آبریزش چشم

حساسیت به نور

دید دوگانه

قرمزی در محل برش

پلک های بی حس و پف کرده

تورم و کبودی

درد

جراح شما دستورالعمل های خاصی در مورد چگونگی مراقبت از چشم های شما ارائه می دهد. این دستورالعمل ها می توانند شامل داروها و توجه خاص به مناطقی از صورت در طول زمان بهبود باشد.

آیا پس از جراحی پلک امکان برگشت وجود دارد؟

احتمال بازگشت افتادگی پلک وجود ندارد و نتایج دائمی است. در سنین بالا، با اثر پیری تغییرات ممکن است دیده شود که یک فرایند طبیعی است.

علائم و درمان آلرژی

سالانه بسیاری از افراد از آلرژی رنج می برند. آلرژی زمانی ایجاد می شود که سیستم ایمنی بدن تصمیم بگیرد که یک ماده بی ضرر را یک تهدید در نظر بگیرد. علائم آلرژی می تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد و در برخی موارد می تواند منجر به یک واکنش تهدید کننده زندگی به نام آنافیلاکسی شود. واکنش های آلرژیک به مواد محیطی بسیار رایج است و می تواند باعث احتقان بینی، فشار نامطلوب صورت، مشکلات در گلو و یا عطسه شود. درمان آلرژی توسط متخصص گوش، حلق و بینی یکی از درمان های موثر در کاهش علائم این عارضه می باشد.

علائم آلرژی

علائم ناشی از آلرژی شامل موارد زیر است:

آبریزش بینی، گرفتگی بینی و عطسه

خس خس سینه و تنگی نفس

سرفه کردن

فشار سینوسی یا صورت

خارش گلو و گوش

بثورات

خستگی

سردرد

تهوع و استفراغ

تب

سوزش

آبریزش چشم و عطسه

دلایل ایجاد آلرژی

همان طور که گفته شد، آلرژی به دلیل واکنش ایمنی بدن به برخی عوال اتفاق نمی افتد این عوامل شامل:

هوا خشک

سطح گرده در هوا

سطح کیفیت

آلودگی هوا

دود و سایر سطوح ذرات موجود در هوا

شدت علائم آلرژی در طول روز متفاوت است. به عنوان مثال، اگر به گرده گل یا آلودگی هوا حساسیت دارید، احتمالاً هنگامی که داخل خانه می‌روید یا دوش می‌گیرید، علائم شما بهبود می‌یابد. همچنین، اگر مصرف یک داروی آلرژی به تسکین بوییدن و عطسه شما کمک کند، احتمالاً آلرژی علت آن است.

درباره غربالگری آلرژی

غربالگری آلرژی به طور کلی می تواند در عرض ۱۵ دقیقه کامل شود. در صورت امکان یک هفته قبل از انجام آزمایش، از مصرف داروهای حاوی آنتی هیستامین خودداری کنید. اینها شامل داروهای سرماخوردگی بدون نسخه، بنادریل، کلاریتین، زیرتک، آلگرا، آسپرو، کلاریکس، زیزال و قطره های چشمی آلرژیک می باشد. استفاده از این موارد منجر به غیر اعتماد شدن نتیجه غربالگری می گردد. آزمایش خون می تواند به عنوان یک جایگزین تشخیص آلرژی انجام شود و اطلاعاتی مشابه با آزمایش پوست ارائه دهد. اسپری های استروئیدی بینی و مونته لوکاست لازم نیست قبل از آزمایش قطع شوند و داروهای لازم برای آسم نیز نباید قطع شوند. به طور کلی، آلرژی های موجود در هوا و غذایی در روزهای جداگانه آزمایش می شوند. در مورد انواع بیماری های لوزه بیشتر بدانید.

درمان آلرژی

برای درمان آلرژی های موجود در هوا و غذایی، استراتژی های کنترل محیطی همراه با داروها و اصلاح رژیم غذایی در صورت لزوم ضروری است. ممکن است به منظور درمان آلرژی داروهایی تزریق شود و یا به عنوان جایگزینی برای تزریق، ایمونوتراپی زیرزبانی تجویز شود. که در آن قطره‌ها به صورت روزانه در زیر زبان قرار می‌گیرند .

تعدادی از داروها در درمان آلرژی مفید هستند، از جمله آنتی هیستامین ها، ضد احتقان ها، کرومولین و آماده سازی های نوع کورتیزون. مدیریت پزشکی آلرژی همچنین شامل مشاوره در کنترل محیطی مناسب می باشد. بر اساس شرح حال دقیق و معاینه کامل، پزشک ممکن است آزمایشی را برای تعیین مواد خاصی که به آن حساسیت دارید توصیه کند. روش‌هایی که توسط متخصص گوش و حلق و بینی شما به کار می‌رود، به موادی که به آن‌ها حساسیت دارید و میزان حساسیت شما به آن‌ها را نشان می‌دهد.

پزشک شما بر پیشرفت شما در طول دوره درمان نظارت خواهد کرد و از سایر اختلالات بینی و سینوسی که ممکن است به بیشتر شدن علائم شما کمک کند را بررسی می کند. در مورد زونا گوش بیشتر بدانید.

آیا آلرژی می تواند باعث تب شود؟

خیر، آلرژی باعث تب نمی شود. تب معمولاً نشانه ای از ابتلا به عفونتی مانند سرماخوردگی، آنفولانزا، عفونت سینوسی یا کووید-۱۹ است.

نکات پیشگیری از آلرژی

هنگام نظافت خانه از ماسک مخصوص استفاده کنید.

فیلترهای هوا را هر ماه در سیستم های گرمایش و تهویه منزل خود تعویض کنید.

در صورت استفاده از کولر هر سال پوشال های کولر را تعویض کنید.

در فصول گرده افشانی شدید پنجره ها و درها را بسته نگه دارید.

خانه را از شر گیاهان داخلی و سایر منابع کپک خلاص کنید.

از نگهداری حیوانات نظیر گربه، سگ و غیره در منزل پرهیز کنید.

بالش های پر، پتوهای پشمی و لباس های پشمی را با مواد پنبه ای یا مصنوعی تغییر دهید.

تشک و بالش را حتما با پارچه بپوشانید.

در صورت لزوم و تحمل از آنتی هیستامین ها و ضد احتقان ها استفاده کنید.

ورزش روزانه داشته باشید.

سیگار را ترک کنید.

در روزهایی که  آلاینده های هوا زیاد است از خانه خارج نشوید.

یک رژیم غذایی متعادل داشته باشید.

از مکمل رژیم غذایی با ویتامین ها، به ویژه C. استفاده نمایید.

یک دستگاه بخور در زمستان را در نظر بگیرید زیرا گرمای خشک و داخلی باعث تشدید بسیاری از آلرژی ها می شود.

در صورت تجربه یک واکنش آلرژیک، تب یونجه، علائم آلرژی را با پزشک خود در میان بگذارید.

جراحی آندوسکوپی سینوس

جراحی آندوسکوپی سینوس از روش های مورد استفاده در رفع مشکلات سینوس های بینی فرد است. به طور معمول، در این روش با استفاده از یک دوربین با کیفیت بالا که در داخل سوراخ های بینی فرد قرار می گیرد، مشکلات و بیماری های سینوس فرد درمان می گردد. بنابراین نیازی به برش خارجی ندارند. به طور کلی، جراحی آندوسکوپی سینوس برای افرادی با مشکلات مزمن سینوس که به درمان دارویی پاسخ نمی‌دهند در نظر گرفته شده است.

جراحی آندوسکوپی سینوس چیست؟

در اکثر افرادی که مشکلات سینوسی دارند، جراحی باز اندیکاسیون ندارد. اکثر افراد مبتلا به شکایات سینوس را می توان با موفقیت با استفاده از جراحی آندوسکوپی سینوس درمان کرد. بنابراین این جراحی در اکثر مواقع کاربرد دارد، مگر اینکه پزشک شما مشکلی را پیدا کند که به وضوح نیاز به مداخله جراحی دارد. در درمان بیماری های سینوس یک یا چند نوع درمان پزشکی برای اکثر مشکلات سینوسی استفاده می شود. در این روش از سوراخ های بینی داخل و مشکلات سینوس ها مرتفع می گردد.

دلایل انجام جراحی آندوسکوپی سینوس

علائم بیماری سینوسی ممکن است شامل درد صورت یا احساس پری، مشکل در تنفس از طریق بینی، بوی بد مداوم در بینی، ترشحات از بینی و گاهی سردرد می باشد. گاهی اوقات، مشکلات سینوسی ممکن است باعث گرفتگی صدا یا سرفه یا علائم مختلف دیگری شود، اما همه این مشکلات در صورت عدم وجود بیماری سینوسی نیز ممکن است رخ دهند. بنابراین تشخیص مشکل سینوس باید بر اساس ارزیابی پزشک شما باشد. در صورت وجود هر یک از این موارد جراحی آندوسکوپی سینوس پیشنهاد می شود.

جراحی آندوسکوپی سینوس برای چه افرادی مناسب است؟

جراحی آندوسکوپی سینوس معمولا در افراد مبتلا به مشکلات سینوس استفاده می شود، از جمله:

• پولیپ بینی

• سینوزیت

• تومورهای بینی

روند جراحی آندوسکوپی سینوس

آندوسکوپی نوعی جراحی است که با کمترین میزان تهاجم انجام می شود. در این جراحی آندوسکوپ همراه با دوربینی در سر آن وارد بدن شده و از بخش های لازم تصویر برداری می کند. جراح می تواند این تصاویر را به طور زنده در مانیتور مشاهده کند و برای عمل جراحی و نحوه انجام آن تصمیم گیری کند.

از مزایای جراحی آندوسکوپی این است که بدون نیاز به برش در دهان یا صورت انجام می شود. این موضوع درد و عوارض جراحی ،همچنین دوران نقاهت را کاهش می دهد. برای تشخیص و جراحی مشکلات مربوط به مخاط و سینوس روش های تصویر برداری متداول مثل ام آر آی و یا سی تی اسکن قابل استفاده نیست. در این موارد عمل تشخیص و درمان با کمک آندوسکوپی انجام می شود.

در جراحی به روش آندوسکوپی همانطور که گفته شد برش ایجاد نمی شود و به جای آن آندوسکوپ از طریق بینی وارد می شود. در جراحی آندوسکوپی سینوس دستگاه های جراحی تنها نواحی سینوس را درگیر می کند و بر نواحی سالم اطراف آن اثری ندارد. این مسئله عوارض جراحی را به مقدار زیادی کاهش می دهد. در این حالت آندوسکوپ به همه بخش های سینوس دسترسی دارد و پزشک می تواند روی آن ها جراحی انجام دهد.

در جراحی آندوسکوپی با کمک دستگاه آندوسکوپ ترشحاتی که در سینوس ها انباشته شده است را تخلیه کرده و از این طریق به بهبود جریان هوا در مجاری تنفسی کمک می کند. بعد از تخلیه این ترشحات علائم بیماری سنوزیت کاهش میابد و بویایی بهبود پیدا می کند. در افرادی که به سینوزیت مزمن مبتلا هستند آندوسکوپی به کاهش عفونت های سینوزیت نیز کمک می کند.

روش جراحی آندوسکوپی سینوس

تحت بیهوشی عمومی، پزشک از یک دوربین با کیفیت بالا به نام آندوسکوپ برای ارزیابی و درمان سینوس های شما استفاده می کند. سینوس های درگیر باز می شوند و مسیرهای تخلیه پاک می شوند. پولیپ ها ممکن است برداشته شوند و مشکلات ساختاری اصلاح شوند. اکثر افراد پس از جراحی با کمترین درد و تراوش خفیف بینی بهوش می آیند.

در این جراحی ابتدا دستگاه میله ای شکل همراه با دوربینی در سر آن از طریق بینی وارد می شود. این دوربین تصاویر را با بزرگنمایی زیادی به پزشک نشان می دهد. جراح با مشاهده وضعیت سینوس ها می تواند برای ادامه جراحی تصمیم گیری کند. سپس با توجه به مشکلی در سینوس ها وجود دارد دستگاه بعدی برای تخلیه ترشحات مخاطی دارد میشود. این وسیله نیز به شکل لوله باریکی است که می تواند از سوراخ بینی عبور کند.

در صورت نیاز می توان با در این جراحی تیغه میانی و شاخک های بینی را نیز اصلاح نمود. این جراحی با بیهوشی عمومی انجام می شود و پس از آن فرد از بیمارستان مرخص می شود و نیازی به بستری در بیمارستان نیست. همچنین پیش از جراحی حساسیت های دارویی و سوابق بیماری فرد توسط جراح بررسی می شود.

تنفس بعد از عمل بینی و مشکلات آن

بسیاری از افراد به دنبال بهبود ظاهر و عملکرد بینی خود از طریق عمل جراحی بینی هستند. اما برخی بیماران ممکن است پس از عمل با مشکلات نفس کشیدن مواجه شوند. مشکلات تنفس بعد از عمل بینی می‌توانند ناشی از عوامل مختلفی باشند که بر کیفیت زندگی تاثیر می‌ گذارند.

مشکل تنفسی بعد از عمل بینی تا کی ادامه دارد؟

مشکل تنفسی بعد از جراحی بینی معمولا به دلیل تورم و احتقان ناشی از جراحی است و ممکن است تا چند هفته ادامه داشته باشد. در بیشتر موارد مشکل تنفس به تدریج و با کاهش تورم بهبود می‌ یابد. به طور معمول ، مدت زمان دقیق بهبودی می‌ تواند متفاوت باشد و به عواملی مانند میزان تغییرات انجام شده ، وضعیت سلامتی عمومی فرد و رعایت دستورات پزشکی بعد از عمل بستگی دارد. با این حال اگر در تنفس بعد از عمل بینی مشکل دارید و این موضوع بیش از چند هفته ادامه پیدا کرد یا بهبود نیافت ، بهتر است با جراح خود مشورت کنید تا علت را بررسی کرده و راهنمایی لازم را ارائه دهند.

نفس کشیدن با دهان بعد از عمل بینی

یکی از مواردی که بسیاری از بیماران را شگفت زده می کند ، خشکی دهان آن ها است. پس از جراحی ، شما باید برای چند روز از دهان نفس بکشید. این امر منجر به خشکی دهان و خشکی لب ها می شود ، مشابه حالتی که در هنگام سرماخوردگی و گرفتگی سینوس‌ها رخ می‌دهد. این حس می تواند آزاردهنده باشد ، اما بلافاصله پس از خارج کردن تامپون‌ها و پانسمان ، برطرف شده و بیمار می‌تواند دوباره از بینی خود تنفس کند.

علت سخت نفس کشیدن از بینی

دلایل متعددی وجود دارد که چرا بعد از جراحی نمی توانید از یک یا هر دو سوراخ بینی نفس بکشید. برخی از علل احساس خفگی بعد از عمل بینی در زیر آورده شده است :

تورم

هنگامی که بیماران بلافاصله پس از جراحی نمی توانند از طریق بینی نفس بکشند ، دچار وحشت می شوند. درک این نکته ضروری است که این یک پدیده کاملا طبیعی است که می تواند تا دو هفته پس از جراحی شما را همراهی کند. تورم می‌ تواند به چندین دلیل باعث تنگی نفس شود. یکی از دلایل اصلی این مشکل ، انسداد مجاری هوایی است. تورم داخلی در ناحیه بینی ممکن است باعث تنگ شدن مجاری هوایی و ایجاد انسداد جزئی یا کامل در مسیر تنفسی شود. این انسداد می‌ تواند باعث کاهش جریان هوا و در نتیجه تنگی نفس بعد از عمل بینی شود.

علاوه بر این ، تورم و التهاب ممکن است باعث افزایش تولید مخاط شود. تجمع مخاط در بینی می‌ تواند تنفس را دشوارتر کند و به مشکل تنفسی بعد از جراحی بینی منجر شود. این مشکل به ویژه در روزهای اولیه پس از عمل که تورم و التهاب در اوج خود هستند ، مشهودتر است. همچنین التهاب بافت‌های داخلی بینی به دلیل تورم می‌ تواند منجر به گرفتگی بینی بعد از عمل شود. بافت‌ های داخلی بینی در این زمان بزرگ‌ تر و متورم‌ تر از حالت عادی هستند که می‌ تواند مسیر تنفسی را محدود کرده و به مشکلات تنفسی بیانجامد.

در نهایت تورم می‌ تواند باعث افزایش فشار داخلی در ناحیه بینی و سینوس‌ ها شود. این فشار اضافی ممکن است احساس خفگی بعد از عمل بینی و دشواری در تنفس را تشدید کند. برای کاهش این علائم ، بهترین جراح بینی تهران ممکن است داروهای ضد التهاب ، ضد تورم و یا شستشو بینی را تجویز کند. پیروی از دستورات پزشک در مورد مراقبت‌ های بعد از عمل بسیار مهم است تا تورم به حداقل برسد و مشکلات تنفسی کاهش یابد.

انحراف تیغه بینی

تغییر در ساختار خارجی بینی می تواند بر آناتومی داخلی بینی تأثیر بگذارد. هرم جدید بینی حدود یک سال پس از جراحی تشکیل می شود. در این مدت ، ممکن است دلایل مختلفی مثل عدم رعایت مراقبت ها توسط بیمار ، فشار عینک و حتی یک ضربه خفیف باعث تنفس دهانی پس از جراحی بینی شود. همچنین در موارد نادر ، انحراف تیغه بینی ممکن است به مرور زمان به حالت قبلی خود بازگردد که می‌ تواند دوباره مشکلات تنفسی بعد از عمل بینی ایجاد کند.

درمان مشکل تنفسی بعد از عمل بینی

بسیاری از بیماران ، به دنبال درمان سریع گرفتگی بینی بعد از جراحی هستند. در این قسمت ما در مورد راه حل هایی که می توان برای باز شدن راه تنفس بعد از عمل بینی از آن استفاده کرد توضیحاتی را ارائه داده ایم.

استفاده از داروهای تجویزی

بسته به شدت و نوع مشکل تنفسی بعد از جراحی بینی ، پزشک ممکن است داروهای مختلفی را تجویز کند. اگر عفونت ناشی از عمل باعث گرفتگی بینی شده باشد ، معمولا آنتی‌ بیوتیک‌ تجویز می ‌شود تا عفونت را کنترل کنند. در صورت نیاز به کاهش التهاب و ورم ، ممکن است از داروهای ضد التهاب مانند کورتیکوستروئیدها نیز استفاده شود. همچنین مسکن‌ ها نیز می‌ توانند به کاهش درد و راحتی بیشتر شما کمک کنند.

استفاده از اسپری‌ های بینی

استفاده از اسپری‌ های بینی می‌ تواند در بهبود احساس خفگی بعد از عمل بینی کمک کند. اسپری‌ های نمکی می‌ توانند به مرطوب کردن مجرای بینی و شستشوی آن کمک کنند که در گرفتگی بینی و بهبود تنفس بعد از عمل بینی و برطرف شدن این مشکل ،  موثر هستند. اسپری‌های ضد احتقان نیز می‌توانند به درمان سریع گرفتگی بینی کمک کنند ، اما باید از آنها با هشدار و زیر نظر پزشک استفاده شود تا عوارض جانبی حداقل شود.

استفاده از کمپرس گرم یا سرد

برای کاهش ورم و التهاب بینی ، ممکن است از کمپرس گرم یا سرد استفاده شود. کمپرس گرم معمولا به بهبود گردش خون در ناحیه بینی کمک کرده و التهاب را کاهش می‌دهد ، در حالی که کمپرس سرد به کاهش ورم و درد مفید است.

آرامش و استراحت

استراحت کافی برای بهبود سریع‌ تر و کاهش علائم مشکل تنفسی بعد از عمل بینی بسیار اهمیت دارد. بهتر است فعالیت‌های شدید را اجتناب کرده و به بدن خود فرصت بدهید تا بهبود یابد.

پیروی از دستورات پزشک

پیروی از دستورات پزشک و مراجعه منظم به او برای بررسی وضعیت و انجام معاینات لازم بسیار حیاتی است. پزشک شما ممکن است تغییرات در درمان توصیه کند یا نکات خاصی را برای بهبود علائم شما ارائه دهد.

توجه به علائم خطرناک

در صورت بروز علائم مانند تب ، درد شدید ، ترشحات بدبو یا خونریزی شدید باید فوراً به پزشک مراجعه کنید. این علائم ممکن است نشانه‌های عفونت یا مشکلات جدی‌ تر باشند که نیاز به درمان فوری دارند.

پرهیز از تحریک بینی

برای جلوگیری از ایجاد فشار اضافی بر بینی ، بهتر است از کارهایی مانند خمیازه کشیدن یا عطسه کردن خودداری کنید. بهتر است به آرامی خمیازه بکشید و با دهان باز عطسه کنید.

بهترین اسپری برای گرفتگی بینی

برای درمان مشکل تنگی نفس بعد از عمل بینی ، اسپری‌ های مختلفی وجود دارند که می‌ توانند موثر باشند. در این بخش برخی از این اسپری ها معرفی شده اند.

اسپری‌ های سالین

اسپری‌ های سالین ، محلول‌ های ساده و طبیعی آب و نمک هستند که برای مرطوب کردن مجاری بینی طراحی شده‌ اند. این اسپری‌ ها بدون اینکه عوارض جانبی قابل توجهی داشته باشند به تخلیه مخاط ، تسکین التهاب و بهبود تنفس بعد از عمل بینی کمک می‌ کنند. با استفاده منظم از این اسپری‌ ها ، می‌ توانید خشکی و انسداد بینی را کاهش داده و راحت‌تر نفس بکشید. اسپری‌ های سالین به ویژه برای افرادی که به دلیل سرماخوردگی ، آلرژی یا تغییرات آب و هوا دچار گرفتگی بینی شده‌ اند ، مناسب هستند.

اسپری‌ های ضد احتقان

اسپری‌ های ضد احتقان به منظور کاهش تورم و التهاب در مجاری بینی طراحی شده‌ اند. این اسپری‌ ها معمولا حاوی مواد فعال مانند اوکسی متازولین یا فنیلفرین هستند که باعث تنگ شدن عروق خونی در بینی و کاهش تولید مخاط می‌ شوند. این کار منجر به کاهش گرفتگی و بهبود جریان هوا می‌ شود. با این حال ، استفاده طولانی‌ مدت از این اسپری‌ ها می‌ تواند منجر به وابستگی و بروز مشکلاتی مانند احتقان بینی برگشتی یا رینیت دارویی شود. به همین دلیل توصیه می‌ شود این نوع اسپری‌ ها تنها برای مدت کوتاه و به دقت طبق دستور پزشک یا راهنمای مصرف استفاده شوند.

اسپری‌ های کورتیکواستروئیدی

اسپری‌ های کورتیکواستروئیدی برای کاهش علائم تنگی نفس بعد از عمل بینی مورد استفاده قرار می‌ گیرند. این اسپری‌ ها حاوی داروهای کورتیکواستروئید هستند که به طور موثر التهاب در مجاری بینی را کاهش می‌ دهند. استفاده منظم از این اسپری‌ ها می‌ تواند به کاهش علائم آلرژی ، از جمله گرفتگی بینی ، آبریزش بینی ، عطسه و بهبود تنفس بعد از عمل بینی کمک کند. این اسپری‌ ها برای درمان بلند مدت مناسب هستند و معمولا عوارض جانبی کمی دارند ، اما استفاده آنها باید تحت نظر پزشک باشد تا از دوز مناسب و مدت زمان استفاده مطمئن شوید.

مشکلات تنفسی بعد از عمل بینی تا کی ادامه دارد ؟

مشکلات تنفسی ، به ویژه در روزها و هفته‌ های اول بعد از جراحی بینی امری شایع است. در این دوران ، احتمال دارد بیمار احساس احتقان ، بسته شدن بینی یا دشواری در تنفس از راه بینی داشته باشد. این مشکلات به دلیل تورم و التهاب درون بینی و اطراف آن به وجود می ‌آید. در طول عمل ، به دلیل تغییراتی که ساختار بینی صورت می ‌گیرد و همچنین استفاده از تامپون در بینی می‌تواند موقتا باعث انسداد مسیر تنفسی از راه بینی شود.

تورم داخل بینی طی ۲ تا ۴ هفته اول بعد از عمل به تدریج کاهش پیدا می کند. در این مدت ، استفاده از اسپری‌ های بینی ، داروهای ضد التهاب یا شستشوی بینی به بهبودی تنفس بعد از عمل بینی کمک می‌ کند. با این حال ، مشکلات تنفسی ممکن است تا ۳ ماه ادامه داشته باشد. در برخی افراد ، ممکن است این مشکلات بیشتر طول بکشد و تا شش ماه نیز بهبود کامل تنفس طول بکشد. در صورتی که مشکلات تنفسی پس از گذشت مدت زمان توصیه ‌شده ادامه پیدا کند،  ممکن است به دلیل عوارضی مانند انحراف بینی ، انسداد مجاری بینی یا عفونت باشد که نیاز به پیگیری پزشکی دارد. در این شرایط مشاوره با پزشک جراح برای بررسی دقیق ‌تر و درمان مناسب ضروری است.

نفس کشیدن با دهان بعد از عمل بینی

در روزها و هفته‌ های اول بعد از جراحی بینی ، به دلیل وجود تورم در داخل بینی ، مجاری تنفسی ممکن است تنگ یا مسدود شوند. این موضوع باعث می ‌شود که بیمار نتواند به راحتی از طریق بینی نفس بکشد و به طور ناخودآگاه مجبور به نفس کشیدن از دهان می شود. نفس کشیدن از دهان بعد از عمل بینی ممکن است باعث خشکی دهان ، التهاب گلو و بروز مشکلات دیگر مانند خرخر کردن یا تحریکات تنفسی شود. این حالت به طور موقت است و با کاهش تورم و بهبود ساختار بینی در طی زمان ، تنفس از بینی مجددا امکان‌پذیر خواهد شد. معمولا بعد از حدود ۲ تا ۴ هفته ، تنفس از بینی بهبود می ‌یابد و مشکلات تنفسی برطرف می شوند.

صدا دادن تنفس بعد از عمل بینی

این وضعیت نیز اغلب به دلیل تورم و التهاب در مسیرهای هوایی بینی بعد از جراحی رخ می ‌دهد. در اینجا چند علت رایج برای صدا دادن تنفس پس از جراحی بینی آمده است:

بعد از عمل بینی ، تورم در داخل بینی ممکن است موجب تنگی مجاری تنفسی و ایجاد صدای خرخر یا سوت در تنفس شود. این مشکل معمولا بعد از چند هفته بهبود می ‌یابد.

ممکن است خونریزی یا ترشحات بینی ، به ویژه در هفته‌ های اول بعد از جراحی ، باعث گرفتگی بینی و ایجاد تنفس صدا دار بعد از عمل بینی شود.

اگر در حین جراحی ، تغییرات زیادی در ساختار داخلی بینی انجام شود ، ممکن است موجب تغییر در جریان هوا و ایجاد صدا در هنگام تنفس شود.

استفاده از تامپون  ، چسب‌ های بینی و داروهای ضد التهاب ممکن است باعث خشکی مخاط بینی شده و این مشکل را تشدید کند.

سخن آخر

گرفتگی بینی و مشکل تنفس بعد از عمل بینی ، از عارضه هایی است که می تواند برای خیلی از بیماران آزاردهنده باشد. طبیعی است که با وجود تامپون و اسپلینت در بینی ، قادر به نفس کشیدن نبوده و مجبور باشید از دهان تنفس کنید ؛ اما بعد از بیرون آوردن این موارد نیز برخی بیماران احساس تنگی نفس خواهند کرد. در این مقاله به دلایل مختلف احساس خفگی بعد از عمل بینی و راه های درمان آن پرداخته شد. توصیه می شود در صورت بروز هر یک از علائم تنگی نفس ، ابتدا با پزشک خود تماس بگیرید.

سرگیجه بعد از عمل بینی خطرناک است؟

اگر شما هم به تازگی بینی خود را عمل کرده باشید ، ممکن است با عارضه ای ناخوشایند مثل سرگیجه رو به رو شده باشید. این مشکل علاوه بر ناخوشایند بودن و ایجاد احساس تهوع ، می تواند باعث نگرانی نیز شود. داشتن نگرانی در مورد چنین علائمی کاملاً منطقی است و مهم است که بیمار تفاوت بین عارضه های جدی و عوارض طبیعی را بداند. باید گفت سرگیجه بعد از عمل بینی ، یک عارضه عادی است که به دلایل مختلفی مثل مصرف دارو حین و بعد از جراحی رخ می دهد ؛ بنابراین نیازی نیست نگران باشید.

بروز سرگیجه بعد از عمل بینی

بیماران اغلب علائم مختلفی را پس از جراحی گزارش می کنند که سرگیجه یکی از آنهاست. متخصصان معتقدند تغییرات در ساختار بینی که بر جریان هوا و جریان خون تاثیر می گذارد می تواند علت بروز این عارضه باشد.

سرگیجه بعد از جراحی بینی شامل سرگیجه های کوتاه تا بلند مدت می شود که حتی می تواند بر تحرک بیمار تأثیر بگذارد. عواملی مانند بیهوشی ، از دست دادن خون ، استفاده از داروهای مسکن ممکن است منجر به سرگیجه بعد از عمل بینی شوند.

درک اینکه چه زمانی احتمال بروز سرگیجه وجود دارد و چطور می توان آن را درمان کرد ، به بیماران در مدیریت شرایط کمک خواهد کرد. سرگیجه معمولاً در هفته اول پس از جراحی ظاهر می شود. حرکات سریع سر یا ایستادن ممکن است باعث سرگیجه شود.

این علائم اغلب موقتی هستند و سرگیجه بیمار معمولاً با ادامه بهبودی رفع می شود. بیماران مبتلا به سرگیجه باید با بهترین جراح بینی در شهر تهران صحبت کنند تا از بروز عوارض جدی تر جلوگیری شود.

علت سرگیجه بعد از عمل بینی

اولین علت ، پایین آمدن فشار خون در حین عمل می باشد. به دلیل استفاده از داروهای بیهوشی که در خود مخدر دارند ، سرگیجه رخ خواهد داد. در دوره بهبودی این داروها از بدن خارج شده و با از بین رفتن اثر آن ها ، سرگیجه بعد از جراحی بینی نیز درمان می شود.

دومین دلیل ، ضربه هایی است که حین عمل به صورت شما وارد می شود. در این جراحی استخوان های بینی شکسته می شوند ، به همین دلیل خود ضربه به صورت می تواند عامل بروز سرگیجه باشد.

دلیل سوم ، استفاده از دارو بعد از عمل است. پزشک برای شما داروهای مسکن و آنتی هیستامین تجویز خواهد کرد. این داروها اثر آرامبخشی دارند و باعث سرگیجه بعد از عمل بینی می شوند.

چهارمین علت ، نخوردن نمک است. بیماران برای کاهش و جلوگیری از بروز تورم ، غذاهای کم نمک میل می کنند و برخی نیز به طور کامل نمک را از وعده های غذایی خود حذف می کنند. این کار باعث بروز سرگیجه بعد از جراحی بینی می شود.

علاوه بر این، جراحی بینی ممکن است باعث از دست دادن خون و تغییراتی در مایعات بدن شود که می تواند بر گوش داخلی تأثیر گذاشته و منجر به سرگیجه شود. گوش داخلی نقش مهمی در تعادل دارد و به تغییرات خون و مایعات حساس است. این تغییرات می تواند تعادل بدن را بر هم بزند و منجر به اختلالات تعادلی و در نتیجه نیستاگموس شود ، شرایطی که در آن چشم ها به طور غیرقابل کنترلی حرکت می کنند که اغلب با سرگیجه همراه است.

درمان سرگیجه بعد از عمل بینی

برای مدیریت علائم سرگیجه ، می توانید اقداماتی را انجام دهید که در ادامه ذکر شده اند:

آب کافی بنوشید و بدن را هیدراته نگه دارید. نوشیدن آب کافی می تواند داروها را از بدن شما خارج کرده و سرگیجه را کاهش دهد.

نمک را به طور کلی از رژیم غذایی خود حذف نکنید ، فقط از نمک کمتری استفاده کنید.

هنگام استراحت سر خود را بالا بیاورید تا فشار سینوسی را کاهش داده و سرگیجه را به حداقل برسانید.

از حرکات سریع سر که می تواند سرگیجه ایجاد کند خودداری کنید.

برای جلوگیری از بروز سرگیجه بعد از عمل بینی ، به تدریج از وضعیت دراز کشیده بلند شوید.

از یک رژیم غذایی متعادل ؛ غنی از ویتامین ها و مواد معدنی استفاده کنید.

زنجبیل را در رژیم غذایی خود بگنجانید ، این خوراکی می تواند سرگیجه بعد از جراحی بینی را کاهش دهد.

برای جلوگیری از کم آبی و بدتر شدن سرگیجه ، مصرف کافئین و الکل را محدود کنید.

سخن آخر

احساس سرگیجه بعد از عمل بینی می تواند نگران کننده باشد ، اما درک علل و مدیریت آن کلید بهبود سریع است. این عارضه جدی نیست و می توان با هیدراته نگه داشتن بدن و مصرف نمک به مقدار متعادل آن را درمان کرد. نکته مهم این است که شما باید با انجام دستورالعمل های پزشک خود ، سرگیجه را کاهش دهید. در صورتی که سرگیجه شدید بود ، می توانید با پزشک خود تماس گرفته و از او راهنمایی بخواهید.

تاثیر افت فشار خون بر عمل بینی

بسیاری از افراد متقاضی عمل جراحی بینی ، به صورت عادی فشار خون پایینی دارند و می ترسند این عامل باعث بروز مشکل در عمل آن ها شود. همچنین ، برخی از افراد نیز با افت فشار خون بعد از عمل بینی مواجه می شوند. در چنین شرایطی ، باید بدانید که چه راهکارهایی نیاز است و اصلا آیا نیازی به نگرانی هست یا خیر؟

پایین بودن فشار خون در عمل بینی خطرناک است؟

بسیاری از بیماران قبل از عمل جراحی بینی ، نگران هستند که فشار خون پایین آن ها در عمل اختلال ایجاد کند. حین عمل ، متخصص بیهوشی فشار خون بیمار را پایین می آورد ؛ زیرا زمانی که فشار خون بالا باشد خونریزی و تورم بیشتر شده و کیفیت عمل افت خواهد کرد. بنابراین کسانی که به صورت ذاتی فشار خون پایینی دارند ، نسبت به بقیه بیماران یک امتیاز مثبت دارند. دلیل آن هم این است که حین جراحی دیگر نیازی نیست متخصص بیهوشی ، با دارو فشار خون را پایین آورد.

برای مثال ، زمانی که فشار خون بیمار روی ۱۲ باشد ، دکتر بیهوشی می تواند فشار را تا حدود ۲۰ درصد پایین آورد. اما این کار برای بیماری که فشار ۸ دارد بسیار راحت تر است و نیازی به مصرف داروی زیاد نیست و کیفیت عمل بالا می رود. پس اصلا نگران پایین بودن فشار خون در عمل بینی نباشید.

چه چیزی باعث پایین آمدن فشار خون بعد از عمل بینی می شود؟

کاهش فشار خون بعد از عمل بینی می ‌تواند به دلایل مختلفی از جمله عوارض طولانی ‌مدت بیهوشی یا از دست دادن شدید خون اتفاق بیفتد. البته بروز چنین عارضه ای ، بسیار نادر است. اگر بعد از چند روز همچنان با فشار خون پایین مواجه هستید ، لازم است با پزشک خود تماس بگیرید.

فشار خون طبیعی کمتر از ۸۰/۱۲۰ میلی‌ متر جیوه است. عدد بالایی که ۱۲۰ است فشار سیستولیک نامیده می ‌شود و فشار زمانی که قلب در حال تپش و پمپاژ خون است را اندازه ‌گیری می‌ کند. عدد پایینی که ۸۰ است فشار دیاستولیک نامیده می ‌شود و فشار را زمانی که قلب بین ضربان‌ ها استراحت می ‌کند نشان می ‌دهد.

هر مقداری که زیر ۹۰/۶۰ میلی ‌متر جیوه باشد ، به عنوان فشار خون پایین در نظر گرفته می‌ شود ، اما این مقدار بسته به فرد و شرایط می‌ تواند متفاوت باشد. ممکن است در حین یا بعد از جراحی به دلایل مختلف با کاهش فشار خون در عمل بینی مواجه شوید. در ادامه عواملی که روی کاهش فشارخون بعد از جراحی بینی اثر می گذارند را توضیح داده ایم.

بیهوشی

داروهای بیهوشی که برای بیهوش کردن شما در طول جراحی استفاده می ‌شوند ، می ‌توانند بر فشار خون شما تأثیر بگذارند. تغییرات فشار خون ممکن است حین بیهوش شدن و سپس در زمان خارج شدن داروها از بدن رخ دهد.

در برخی افراد ، بیهوشی ممکن است باعث کاهش قابل‌ توجه فشار خون شود. در این شرایط ، پزشکان شما را به دقت تحت نظر خواهند داشت و از طریق تزریق وریدی به شما دارو می ‌دهند تا فشار خون به حالت عادی برگردد. البته همانطور که ذکر شد ، دکتر بیهوشی خود تا حدودی فشار خون را پایین می آورد.

شوک هیپوولمیک

شوک هیپوولمیک زمانی رخ می ‌دهد که بدن به دلیل از دست دادن شدید خون یا مایعات دچار شوک شود. از دست دادن مقدار زیادی خون که می ‌تواند در طول جراحی اتفاق بیفتد ، باعث افت فشار خون در عمل بینی می ‌شود. خون کمتر به این معناست که بدن نمی ‌تواند آن را به طور مؤثر به اندام‌ ها برساند.

از آنجایی که این شوک یک وضعیت اورژانسی است ، درمان آن در بیمارستان انجام می‌ شود. هدف از درمان ، بازیابی حجم خون و مایعات ، قبل از وارد شدن آسیب به اندام‌ های حیاتی مانند کلیه ‌ها و قلب است.

شوک سپتیک

سپسیس ، وضعیتی است که از ابتلا به عفونت باکتریایی ، قارچی یا ویروسی رخ می دهد. این وضعیت باعث می ‌شود که دیواره رگ ‌های خونی کوچک ، مایعات را به بافت ‌های اطراف نشت دهند. شوک سپتیک یکی از عوارض شدید سپسیس است و یکی از نشانه‌ های آن افت شدید فشار خون است.

افرادی که در حال نقاهت بعد از جراحی در بیمارستان هستند ، نسبت به این عفونت‌ ها آسیب ‌پذیرتر می‌ باشند. درمان سپسیس در بیمارستان شامل استفاده از آنتی ‌بیوتیک‌ ها ، تجویز مایعات اضافی و نظارت دقیق است. برای درمان فشار خون پایین بعد از عمل بینی ممکن است دارویی به نام وازوپرسور تجویز شود. این دارو به سفت شدن رگ ‌های خونی و افزایش فشار خون کمک می ‌کنند.

توجه داشته باشید زمانی که تمام مراقبت ها و اصول جراحی توسط پزشک انجام شود ، چنین اتفاقی رخ نخواهد داد. پس اگر یک پزشک جراح بینی با تجربه را انتخاب کرده باشید ، جای نگرانی نیست.

درمان افت فشارخون بعد از عمل بینی

اگر پس از بازگشت به خانه هنوز با فشار خون پایین رو به‌ رو هستید ، می‌ توانید با رعایت نکاتی ، علائم را کاهش دهید. برای مثال :

به آرامی از جای خود بلند شوید : قبل از ایستادن ، کمی حرکات کششی انجام دهید. این کار به جریان یافتن خون در بدن کمک می ‌کند.

از مصرف کافئین و الکل دوری کنید : هر دو ماده می ‌توانند باعث کم ‌آبی بدن شوند.

وعده ‌های غذایی کوچک و مکرر بخورید : برخی افراد بعد از غذا خوردن با افت فشار خون مواجه می شوند ، بنابراین خوردن وعده‌ های کوچکتر می ‌تواند به کاهش این خطر کمک کند.

مایعات بیشتری بنوشید : هیدراته ماندن از افت فشار خون بعد از عمل بینی جلوگیری می ‌کند.

نمک بیشتری مصرف کنید : با اینکه مصرف بی رویه نمک تورم را افزایش می دهد ، اما نباید این ماده را به صورت کامل از غذای خود حذف کنید. فقط مقدار نمک را کاهش دهید.

نیازی به نگرانی هست؟

فشار خون پایین بعد از عمل بینی در برخی موارد می ‌تواند خطراتی را به دنبال داشته باشد. زمانی که فشار خون خیلی پایین باشد ، می ‌تواند شما را در معرض خطر آسیب به اندام‌ های حیاتی مانند قلب و مغز قرار دهد ، زیرا این اندام‌ ها به دلیل کمبود اکسیژن ممکن است آسیب ببینند.

فشار خون پایین به این حد معمولاً در موارد اورژانسی مانند از دست دادن خون یا حمله قلبی اتفاق می ‌افتد ، نه بعد از جراحی بینی ، که در این شرایط شما در بیمارستان تحت درمان هستید. با این حال ، در بیشتر مواقع فشار خون پایین نیازی به درمان ندارد.

در این شرایط باید بیشتر محتاط باشید. اگر نگران فشار خون پایین مداوم هستید، به خصوص اگر علائمی مانند سرگیجه ، سبکی سر ، تاری دید ، حالت تهوع ، کم ‌آبی بدن ، تب و لرز یا غش کردن دارید ، باید به پزشک خود مراجعه کنید.

علت و درمان بوی بد بینی پس از عمل

احساس بوی بد بینی پس از عمل جراحی یکی از نگرانی ‌های شایع و ناخوشایندی است که بسیاری از بیماران تجربه می ‌کنند. این وضعیت می ‌تواند به شدت آزاردهنده باشد و حتی باعث شود تا فرد احساس کنند عمل جراحی به خوبی انجام نشده یا مشکل جدیدی ایجاد شده است. بوی نامطبوعی که در برخی موارد همراه با ترشحات یا احساس سنگینی در بینی رخ می دهد ، می ‌تواند کیفیت زندگی روزمره بیمار را تحت تأثیر قرار دهد. دغدغه بیماران در این شرایط ، یافتن راهکاری مؤثر برای از بین بردن این مشکل و بازگشت به زندگی عادی است.

دلیل بروز بوی بد بینی بعد از عمل

در دو هفته یا ماه اول پس از جراحی بینی، احساس بوی بد ناشی از بخیه های جذبی و معمولاً امری طبیعی است و با شستشوی منظم بینی با  سرم شستشو قابل رفع است. در اکثر موارد زیر ۷ تا ۸ ماه این نخ ها جذب شده و احساس بوی بد بعد از عمل بینی از بین می رود.

از دیگر دلایل اصلی بروز بوی بد بینی پس از عمل ، گیر افتادن ترشحات در داخل درزهای مخاط بینی است. بخیه های استفاده شده در عمل می ‌توانند یک مسیر کوچک و ظریف در بافت‌ های بینی ایجاد کنند که محل ورود باکتری ‌ها و ایجاد عفونت‌ های میکروسکوپی می ‌شود. این عفونت ‌های کوچک معمولاً تنها باعث ایجاد بوی بد می‌ شوند و مشکلات جدی دیگری ایجاد نمی ‌کنند.

درمان این وضعیت شامل شستشوی منظم بینی با سرم و مصرف دوره ‌ای آنتی ‌بیوتیک‌ ها تحت نظر پزشک است. با گذشت زمان و با تقویت سیستم ایمنی بدن ، این مشکل به طور طبیعی برطرف می ‌شود. اما اگر عفونت رخ نداده باشد ، تنها شستشوی بینی کافی است.

عوامل دیگری که به ندرت ممکن است باعث بوی بد در بینی بعد از عمل شوند شامل باقی ماندن مواد خارجی مانند تامپون یا اسپلینت در داخل بینی هستند. به همین دلیل ، معاینه منظم توسط جراح پس از عمل توصیه می ‌شود.

از دیگر عوامل نادر می‌ توان به عفونت ناشی از نفوذ مخاط بینی در زیر پوست ، عفونت سینوسی بعد از عمل یا عفونت در ساختار داخلی بینی اشاره کرد. تمام این مشکلات قابل درمان هستند و جای نگرانی نیست.

مدت زمان باقی ماندن بوی بد در بینی بعد از عمل

مدت زمان ماندگاری بوی بد بینی بعد از جراحی ، بسته به سرعت بهبودی بیمار متفاوت است. پیروی از دستورالعمل‌ های دقیق جراح و خودداری از فعالیت‌ های شدید در دوران نقاهت می ‌تواند به کاهش احتمال ایجاد بوی بد کمک کند. برخی بیماران ممکن است تا چند هفته پس از عمل بوی بدی را تجربه کنند ، در حالی که دیگران ممکن است مدت بیشتری این بو را حس کنند.

نکاتی برای پیشگیری از بوی بد بینی بعد از عمل

برای شستشوی باقی مانده ترشحات یا باکتری ‌هایی که باعث بوی نامطبوع می ‌شوند ، از سرم شستشوی نمکی استفاده کنید. همچنین ، داخل بینی را با آب گرم و گوش پاک کن تمیز کنید و سپس با یک دستمال تمیز خشک کنید. استفاده از محلول هیدروژن پراکسید با گوش پاک کن نیز می ‌تواند به کاهش تجمع مخاط و بوی بد کمک کند.

برای محافظت از برش ‌ها در برابر عفونت و تحریک بیشتر ، حداقل به مدت سه هفته پس از عمل از آتل بینی استفاده کنید. از فین کردن شدید یا برداشتن دلمه‌ های داخل بینی خودداری کنید ، زیرا این کار می ‌تواند پوست را تحریک کرده و باعث ورود باکتری ‌ها و ایجاد بوی بد شود.

اهمیت مراقبت ‌های مناسب پس از عمل

مراقبت ‌های مناسب پس از جراحی برای جلوگیری از بروز بوی بینی بد بسیار مهم است. بیماران باید داروهای آنتی ‌بیوتیک را طبق دستور پزشک مصرف کرده و بینی خود را تمیز نگه دارند. استفاده از محلول نمکی برای شستشوی بینی نیز به کاهش خطر عفونت و بوی بد کمک می‌ کند. رعایت این نکات به میزان زیادی از بوی بد پس از عمل بینی جلوگیری می ‌کند.

چه زمانی نیاز است با پزشک تماس بگیریم؟

اگر پس از جراحی بوی نامطبوع یا علائم دیگری را تجربه کردید ، ضروری است که با جراح خود مشورت کنید. این مسائل نیاز به نظارت دقیق دارند و یک جراح بینی با تجربه در تهران می ‌تواند راهنمایی‌ های لازم را برای مراقبت بهتر از خودتان در طول دوره نقاهت ارائه دهد. در صورت بروز هرگونه سوال یا نگرانی ، حتماً با پزشک خود در ارتباط باشید تا بتوانید علت اصلی بوی بد را تشخیص داده و اقدامات لازم را برای کاهش یا از بین بردن آن انجام دهید.

اگر قصد عمل کردن بینی خود را دارید و می ‌خواهید از بوی بد پس از عمل جلوگیری کنید ، توصیه‌ های جراح خود را به دقت دنبال کنید. بینی خود را به طور منظم با محلول نمکی و هیدروژن پراکسید تمیز کرده و از فین کردن شدید یا برداشتن دلمه‌ ها خودداری کنید. با رعایت این موارد ، می ‌توانید خطر بوی نامطبوع را در دوره نقاهت کاهش دهید.

ایا غضروف بینی کوچک میشود؟

جذب شدن غضروف بینی بعد از عمل یکی از نگرانی ‌های رایج در میان افرادی است که جراحی بینی انجام داده ‌اند. این مشکل به معنای تحلیل یا کاهش حجم غضروف‌ های پیوندی در ساختار بینی است که ممکن است به دلایل مختلفی از جمله کمبود خون ‌رسانی ، عفونت یا استفاده از غضروف ‌های نامناسب رخ دهد. جذب غضروف می ‌تواند تأثیرات منفی بر ظاهر بینی و عملکرد تنفسی آن داشته باشد و در موارد شدید نیاز به جراحی ترمیمی ایجاد کند. پیشگیری از این عارضه با انتخاب جراح بینی خوب و رعایت مراقبت ‌های بعد از عمل ممکن است. همچنین استفاده از غضروف ‌های مناسب ، تکنیک ‌های پیشرفته جراحی و رعایت تغذیه و توصیه‌ های پزشکی می ‌تواند خطر جذب غضروف بینی بعد از عمل را کاهش دهد. آگاهی از این عارضه و روش‌ های مدیریت آن به بیماران کمک می ‌کند تا نتایج جراحی خود را بهبود بخشند و از عوارض احتمالی جلوگیری کنند.

دلایل جذب شدن غضروف بینی بعد از جراحی چیست؟

جذب غضروف بینی  به دلایل مختلفی می ‌تواند بستگی داشته باشد که برخی از مهم ‌ترین آن ‌ها عبارتند از:

عدم خون ‌رسانی کافی به غضروف : غضروف برای حفظ بافت و عملکرد خود به خون ‌رسانی مناسب نیاز دارد. در صورت آسیب به عروق خونی حین جراحی زیبایی بینی یا ضعف در خون ‌رسانی ، احتمال جذب غضروف افزایش می‌ یابد.

استفاده از غضروف نامناسب : استفاده از غضروف ‌های مصنوعی یا غضروف ‌های بدن بیمار که کیفیت مناسبی ندارند ، ممکن است منجر به تحلیل یا جذب شدن آن ‌ها شود.

 فشار و ضربه به بینی بعد از جراحی : فشارهای خارجی مانند ضربه به بینی یا استفاده از عینک سنگین می ‌تواند باعث تضعیف ساختار بافت نگهدارنده بینی و جذب آن شود.

عفونت پس از جراحی : عفونت می ‌تواند باعث التهاب و تخریب بافت‌ های غضروفی شود و به جذب شدن غضروف بینی بعد از عمل منجر گردد.

 واکنش سیستم ایمنی بدن : در برخی موارد ، بدن ممکن است غضروف پیوندی را به عنوان یک عامل خارجی شناسایی کرده و آن را جذب کند.

ضعف تکنیک جراحی : در صورتی که جراح از تکنیک ‌های استاندارد و دقیق استفاده نکند ، ممکن است غضروف به درستی در محل خود تثبیت نشود و جذب شود.

بافت و ساختار اولیه بینی بیمار : در افرادی با پوست نازک یا بافت‌ های ضعیف‌ تر ، احتمال جذب غضروف بیشتر است.

 تغذیه و شرایط عمومی بدن : کمبود مواد مغذی مانند ویتامین C یا پروتئی ن‌ها که برای ترمیم بافت ‌ها ضروری هستند ، می‌ تواند به جذب شدن غضروف بینی منجر شود.

مصرف سیگار و دخانیات : سیگار کشیدن باعث کاهش جریان خون به بافت های بینی می‌ شود و خطر جذب بافت نگهدارنده بینی را افزایش می‌ دهد.

نشانه‌های جذب شدن غضروف بینی

کاهش ارتفاع یا برجستگی پل بینی

افتادگی نوک بینی

نامتقارن شدن ظاهر بینی

احساس نرمی در ساختار بینی

کاهش پایداری و انعطاف ‌پذیری بینی هنگام لمس

فرورفتگی‌ های غیرطبیعی در پل یا نوک بینی

برجستگی ‌های نامتعارف یا ناهنجاری در شکل بینی

گرفتگی مداوم بینی

دشواری در تنفس به دلیل کاهش حمایت ساختاری از مجاری تنفسی

صدای تنفس مانند وزش یا سوت کشیدن

احساس درد در بینی هنگام لمس

حساسیت بیشتر بینی به فشار یا ضربه

نارضایتی از نتایج جراحی

بازگشت مشکلات رفع ‌شده با جراحی اولیه

التهاب یا تغییر رنگ پوست بینی به دلیل کاهش حمایت غضروفی

چگونه می ‌توان از جذب شدن غضروف بینی جلوگیری کرد؟

برای جلوگیری از جذب شدن غضروف بعد از جراحی بینی ، رعایت نکات خاصی ضروری است. انتخاب جراح متخصص و با تجربه یکی از اصلی ‌ترین عوامل موفقیت جراحی و پیشگیری از این مشکل است. جراح باید از تکنیک‌ های دقیق و استاندارد استفاده کند و لایه مناسبی را برای پیوند انتخاب نماید تا احتمال تحلیل آن کاهش یابد.

پس از جراحی ، بیمار باید توصیه‌ های پزشک را با دقت رعایت کند. خودداری از فشار یا ضربه به بینی ، اجتناب از خوابیدن روی صورت و استفاده از عینک ‌های سنگین تا زمان بهبودی کامل از اهمیت بالایی برخوردار است. ترک سیگار و دخانیات نیز بسیار تأثیر گذار است ، زیرا این مواد با کاهش خون ‌رسانی به بافت‌ ها ، خطر جذب شدن غضروف بینی را افزایش می‌ دهند.

بهترین تغذیه بعد از جراحی بینی شامل مصرف پروتئین‌ ها ، ویتامین C و سایر مواد مغذی که برای ترمیم بافت ‌ها ضروری هستند ، به بهبود فرایند بهبودی و کاهش خطر جذب غضروف کمک می ‌کند. رعایت بهداشت و پیشگیری از عفونت نیز از عوامل کلیدی است. بیمار باید در صورت مشاهده علائم غیرطبیعی مانند التهاب ، درد شدید یا تغییر در ظاهر بینی سریعاً به پزشک مراجعه کند تا اقدامات لازم انجام شود.

مدت زمان جذب شدن غضروف بینی چقدر است؟

مدت زمان جذب شدن غضروف بعد از عمل بینی ، بسته به شرایط فردی بیمار و عوامل مختلفی مانند نوع غضروف استفاده ‌شده ، تکنیک جراحی و رعایت مراقبت‌ های پس از عمل متفاوت است. معمولاً جذب این لایه نگهدارنده بینی به ‌صورت تدریجی اتفاق می ‌افتد و ممکن است از چند هفته تا چند ماه به طول بیانجامد. در مواردی که غضروف پیوندی به‌ درستی تثبیت نشده باشد یا خون ‌رسانی کافی به آن نرسد ، این فرآیند سریع ‌تر رخ می‌ دهد.

در برخی بیماران ، نشانه ‌های جذب غضروف ممکن است طی ۶ ماه اول پس از جراحی ظاهر شود. با این حال ، تغییرات ظاهری یا عملکردی شدید معمولا در طول یک سال اول نمایان می ‌شود. این بازه زمانی به بیمار این فرصت را می ‌دهد که وضعیت خود را تحت نظر پزشک پیگیری کند و در صورت نیاز ، برای جراحی ترمیمی برنامه‌ ریزی نماید. رعایت دقیق توصیه‌ های پزشک و توجه به مراقبت ‌های بعد از عمل می ‌تواند احتمال جذب شدن غضروف بینی و شدت آن را کاهش دهد.

تفاوت جذب غضروف بینی با تغییر شکل بینی

جذب غضروف بینی و تغییر شکل بینی دو پدیده متفاوت هستند که هر دو ممکن است پس از جراحی رینوپلاستی رخ دهند ، اما دلایل و نتایج متفاوتی دارند. جذب شدن غضروف به معنای تحلیل و کاهش حجم غضروف پیوندی یا طبیعی بینی است که معمولا به دلیل عوامل بیولوژیکی مانند کمبود خون‌ رسانی ، عفونت یا کیفیت پایین لایه نگهدارنده بینی رخ می ‌دهد. این وضعیت می ‌تواند باعث کاهش استحکام ساختاری بینی و مشکلات تنفسی یا تغییرات ظاهری شود.

از سوی دیگر ، تغییر شکل بینی معمولا به معنای جابجایی ، تغییر زاویه یا فرم کلی بینی پس از جراحی است. این تغییر ممکن است به دلیل عوامل مکانیکی مانند فشار یا ضربه ، تکنیک های اشتباه در جراحی یا عدم تعادل در توزیع بافت‌ های بینی اتفاق می افتد. برخلاف جذب غضروف که بیشتر به وضعیت بافت و فرایندهای ترمیمی بدن مرتبط است ، تغییر شکل بینی اغلب به عوامل خارجی یا طراحی نادرست در حین عمل وابسته است.

در حالی که جذب غضروف معمولا نیاز به جراحی ترمیمی بینی دارد ، تغییر شکل بینی ممکن است در برخی موارد با تزریق فیلر یا اقدامات غیر جراحی قابل اصلاح باشد. هر دو مشکل نیازمند پیگیری دقیق و مشاوره با جراح متخصص هستند.

جذب غضروف بینی در چه افراد بیشتر رخ می ‌دهد؟

این عارضه بیشتر در افرادی رخ می ‌دهد که دارای شرایط زیر هستند:

بیمارانی که پوست بینی نازکی دارند ، بیشتر مستعد تغییرات و تحلیل غضروف هستند زیرا پوست نمی ‌تواند به خوبی از ساختارهای زیرین حمایت کند.

بیمارانی که غضروف ‌های ضعیف یا آسیب ‌دیده دارند ، احتمال بیشتری برای جذب غضروف دارند.

مشکلاتی مانند دیابت ، سیگار کشیدن یا بیماری‌ های عروقی می ‌توانند جریان خون به این بافت شکل دهنده بینی را کاهش دهند و خطر جذب شدن غضروف بینی بعد از عمل را افزایش دهند.

بیمارانی که پس از جراحی به عفونت دچار می ‌شوند ، به دلیل التهاب و آسیب به بافت ، در معرض جذب غضروف قرار دارند.

بیماری ‌هایی که سیستم ایمنی را تحت تأثیر قرار می ‌دهند ، ممکن است باعث شوند بدن لایه نگهدارنده بینی را به عنوان یک بافت خارجی شناسایی و تخریب کند.

در افراد مسن ، فرآیندهای ترمیم بافت‌ ها کندتر است و ممکن است جذب غضروف راحت ‌تر رخ دهد.

ضربه به بینی ، استفاده زودهنگام از عینک یا خوابیدن روی صورت می ‌تواند به آسیب این لایه منجر شود.

برای کاهش احتمال جذب غضروف ، انتخاب جراح ماهر ، رعایت دقیق توصیه‌ های پزشکی و اجتناب از عوامل خطر ضروری است.